«Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους.» Ελιονορ Ρούσβελτ

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

Βάλτε το ρατσισμό στη θέση που του πρέπει!


Είναι ο τίτλος ενός μικρόυ σε διάρκεια αλλά ιδιαίτερα ευρηματικού βίντεο. Η ηλικιωμένη κυρία επιβιβάζεται στο αεροπλάνο όταν διαπιστώνει ότι στη διπλανή της θέση κάθεται ένας μαύρος. Αμέσως  ζητά από την αεροσυνοδό να της αλλάξει θέση.  Η συνέχεια στο βίντεο…
Επειδή δεν οφείλουν όλοι να γνωρίζουν αγγλικά σας παραθέτουμε το διάλογο:
ΕΠΙΒ: Μπορείτε σας παρακαλώ να μου βρείτε μια άλλη θέση;
ΑΕΡ: Φοβάμαι πώς η οικονομική θέση είναι υπερπλήρης.
ΕΠΙΒ: Συγνώμη αλλά δεν μπορώ να ταξιδέψω δίπλα σε ένα νέγρο. Κάντε κάτι!
ΑΕΡ: Θα μιλήσω στον κυβερνήτη.
ΑΕΡ (επιστρέφει): Ο κύβερνήτης λέι πώς μπορεί να σας μετακινήσει στην πρώτη θέση. Ζητά συγνώμη γιατί είναι απαράδεκτο ένας επιβάτης να ταξιδεύει δίπλα σε έναν τόσο ποταπό άνθρωπο. Κύριε παρακαλώ ακολουθήστε με (απευθυνόμενη στον έγχρωμο επιβάτη)!

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Η σοφία δεν χρειάζεται περγαμηνές

Κάποιος έμπορος έστειλε το γιο του να μάθει το μυστικό της ευτυχίας με το σοφότερο των ανθρώπων. Το αγόρι βάδιζε σαράντα μέρες στην έρημο, ώσπου τελικά έφτασε σ΄ένα ωραίο κάστρο, στην κορυφή ενός βουνού. Εκεί κατοικούσε ο σοφός που το αγόρι αναζητούσε.
Αντί όμως να συναντήσει έναν άγιο άνθρωπο, ο ήρωας μας μπήκε σε μια αίθουσα γεμάτη κίνηση. Έμποροι μπαινόβγαιναν, άνθρωποι συζητούσαν στις γωνίες, μια μικρή ορχήστρα έπαιζε απαλές μελωδίες και υπήρχε ένα πλούσιο τραπέζι στρωμένο με τα πιο νόστιμα φαγητά εκείνης της περιοχής του κόσμου. Ο σοφός συζητούσε με όλους και το αγόρι έπρεπε να περιμένει δύο ώρες ώσπου να φτάσει η σειρά του να τον δεχτεί.
Ο σοφός άκουσε προσεχτικά το λόγο της επίσκεψης του αγοριού, του απάντησε όμως ότι εκείνη τη στιγμή δεν είχε καιρό να του εξηγήσει το μυστικό της ευτυχίας. Πρότεινε στο αγόρι να κάνει μια βόλτα μέσα στο παλάτι και να ξαναγυρίσει σε δύο ώρες.
«Στο μεταξύ, θέλω να σου ζητήσω μια χάρη «, είπε ο σοφός τελειώνοντας κι έδωσε στο αγόρι ένα μικρό κουτάλι στο οποίο έριξε δυο σταγόνες λάδι. «Καθώς θα περπατάς, κράτα αυτό το κουτάλι, προσέχοντας να μη χυθεί το λάδι.
Το αγόρι άρχισε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει τις σκάλες του παλατιού, μην αφήνοντας το κουτάλι απ΄τα μάτια του. Δύο ώρες αργότερα, παρουσιάστηκε στο σοφό.
«Λοιπόν, ρώτησε ο σοφός, «κοίταξες καθόλου τα περσικά χαλιά που έχω στην τραπεζαρία μου; Είδες τον κήπο που ο αρχικηπουρός έκανε δέκα ολόκληρα χρόνια να τον φτιάξει; Πρόσεξες τις θαυμάσιες παργαμηνές της βιβλιοθήκης μου;
Το αγόρι ντράπηκε και παραδέχτηκε ότι δεν είχε δει τίποτε απ΄όλα αυτά. Η μόνη του φροντίδα ήταν να μη χυθούν οι σταγόνες του λαδιού που ο σοφός του είχε εμπιστευτεί.
«Πήγαινε πίσω, λοιπόν, για να γνωρίσεις τα θαύματα του κόσμου μου» είπε ο σοφός. «Δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι έναν άνθρωπο, αν δε γνωρίζεις το σπίτι του.»
Το αγόρι, πιο ήρεμο τώρα πια, έπιασε το κουτάλι και ξεκίνησε πάλι για το γύρο του παλατιού, προσέχοντας αυτή τη φορά όλα τα έργα τέχνης που κρέμονταν απ΄το ταβάνικαι τους τοίχους. Θαύμασε τους κήπους, τα τριγύρω βουνά, τα ευαίσθητα λουλούδια, πρόσεξε με τι γούστο κάθε έργο τέχνης ήταν τοποθετημένο στη σωστή θέση. Γυρίζοντας στον σοφό του διηγήθηκε λεπτομερειακά όσα είχε δει.
«Πού είναι όμως οι σταγόνες λαδιού που σου είχα εμπιστευτεί;”
Κοιτάζοντας το κουτάλι, το αγόρι κατάλαβε ότι είχαν χυθεί.
«Να, λοιπόν, η συμβουλή που έχω να σου δώσω» είπε ο σοφότερος των σοφών. «Το μυστικό της ευτυχίας βρίσκεται στο να κοιτάζεις τα θαύματα του κόσμου, χωρίς να ξεχάσεις ποτέ τις δύο σταγόνες λάδιου στο κουτάλι.»

Paulo Coelho, Ο Αλχημιστής

Τα κλειδιά


Μια φορά κι έναν καιρό ένα πολεμιστής Σαμουράι ταξίδεψε μέχρι τη μακρινή κατοικία ενός σοφού γέροντα μοναχού. Φτάνοντας εκεί τίναξε την πόρτα και βροντοφώναξε:
- Καλόγερε πες μου, ποια η διαφορά ανάμεσα στον παράδεισο και στην κόλαση;Ο σοφός μοναχός έμεινε ήρεμος για μια στιγμή, καθισμένος πάνω στο χαλάκι του στο πάτωμα. Μετά γύρισε, τον κοίταξε και του είπε:
- Λες τον εαυτό σου πολεμιστή σαμουράι; Για δες τον εαυτό σου πιο καλά. Δεν είσαι παρά ένα ανθρώπινο ρετάλι…
- Τι είπες; βροντοφώναξε ο άλλος, απλώνοντας να πιάσει το σπαθί του…
- Βλέπω ότι θέλεις να πιάσεις το ξίφος σου. Όμως αμφιβάλω αν μπορείς με δαύτο να κόψεις το κεφάλι μια μύγας, είπε ο μοναχός.
Ο σαμουράι έχει θυμώσει τόσο πολύ που δεν μπορούσε να συγκρατηθεί. Έσυρε το ξίφος του από τη θήκη και το ύψωσε για να κόψει το κεφάλι του γέροντα μοναχού. Εκείνη τη στιγμή ο καλόγερος κοίταξε μέσα στα φλογισμένα μάτια του και είπε:
- Γιε μου, αυτή είναι η πύλη της κόλασης…
Ο σαμουράι κατάλαβε ότι ο καλόγερος έβαλε σε κίνδυνο τη ζωή του για να του μάθει αυτό το μάθημα. Κατέβασε το ξίφος και το έβαλε σιγά-σιγά στη θήκη του, υποκλίθηκε στο μοναχό και τον ευχαρίστησε για το μάθημα που του έδωσε.
- Φίλε μου, λέει ο μοναχός, Αυτή είναι η πύλη του παραδείσου…

Δίδαγμα: εμείς κρατάμε τα κλειδιά και από τις δύο πύλες – είναι οι πράξεις της ζωής μας… αρκεί να μην μπερδεύουμε τους μοναχούς με τους δαίμονες πάνω στην Γη.

Όσο υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ, υπάρχει ελπίδα



Lou Xiaoying

Η απίστευτη ιστορία της Κινέζας ρακοσυλλέκτριας Lou Xiaoying η οποία κατάφερε μέσα σε 40 χρόνια να σώσει και να αναθρέψει 30 εγκαταλελειμμένα μωρά!
Στην Κίνα, η βρεφοκτονία και η βρεφική εγκατάλειψη είναι σε τρομερή έξαρση λόγω των σκληρών πολιτικών μέτρων που επιτρέπουν μόνο ένα παιδί σε κάθε οικογένεια που ζει σε πόλη.
Έτσι οι Κινέζοι ωθούμενοι από τη φτώχεια και την τεράστια πολιτική πίεση αναγκάζονται να προβούν σε εγκατάλειψη μωρών εφόσον είναι τα δεύτερα της οικογένειας ή ακόμα και σε βρεφοκτονίες αν το πρώτο τους παιδί είναι κορίτσι. Νομίζουν ότι ένα αγόρι θα ανταποκριθεί καλύτερα στις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας.
Τρομακτικά περιστατικά νεογέννητω

η ζωη στα σκουπίδια μωρών πεταμένων σε κάδους σκουπιδιών, είναι καθημερινό φαινόμενο. Πρόσφατα στα φώτα της δημοσιότητας ήρθε περιστατικό μικρού κοριτσιού το οποίο έφερε μαχαιριά στο λαιμό. (Ευτυχώς, στο μωρό μετά τη γενική κατακραυγή παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και τώρα βρίσκεται σε άριστη υγεία και στο δρόμο για την υιοθεσία).

Ποιος όμως γονιός έχων σώας τα φρένας μπορεί να προβεί σε τέτοιο έγκλημα; Δύσκολο να απαντηθεί. Γεγονός όμως είναι ότι το ανάλγητο κράτος προβαίνει ακόμα και σε υποχρεωτικές εκτρώσεις, όπως στην περίπτωση νεαρής κινέζας που την υπέβαλαν σε έκτρωση μια και δεν είχε να πληρώσει το πρόστιμο (ναι, πρόστιμο για την ανθρώπινη ζωή) και ύστερα της έβαλαν για τιμωρία στο κρεβάτι της σακούλα με το εκτρωμένο έμβρυο. Παγώνει ο νους και μόνο στη σκέψη, γιαυτό και δεν θα αναρτήσουμε τις σχετικές φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και σε κάνουν να νοιώθεις οργή και ντροπή που ανήκεις στο ανθρώπινο γένος.
Και πως μπορεί κανείς να αντισταθεί σε τόσο μεγάλες δυνάμεις;
Στον αντίποδα όλων αυτών, η υπέροχη 88χρονη πια, ρακοσυλλέκτρια Lou Xiaoying η οποία, παρέα με τον άντρα της κατάφεραν να σώσουν και να αναθρέψουν 30 μωρά χωρίς να τους πεθάνει κανένα! Πάμπτωχοι από χρήματα, πάμπλουτοι από αγάπη και ευδαιμονία!


η Lou, ο άντρας της και τα παιδιά τους!
Θέλοντας να τους προσφέρουν πραγματικά ό,τι καλύτερο μπορούσαν, φρόντισαν για την τροφή τους, το ρουχισμό τους, την ανατροφή τους αλλά και το πνεύμα τους, μεγαλώνοντας οι ίδιοι 4 από αυτά και δίνοντας τα υπόλοιπα σε άκληρους φίλους και συγγενείς ώστε να πάνε σχολείο και να ζήσουν όσο γίνεται καλύτερα.
«πήγαινα πάντα αιφνιδιαστικά στα σπίτια των παιδιών να ελέγξω πως περνάνε και πάντα φρόντιζα τις Κυριακές να είναι μαζί μου για να βγαίνουμε βόλτα στα δάση και τη φύση, ώστε να νοιώθουν την φροντίδα, την αγάπη και την προστασία που χρειάζονταν».
Η ιστορία της Λου ξεκίνησε το 1972 στους δρόμους της πόλης Jinhua όταν είχε βγει, κατά την καθημερινή συνήθειά της, να ψάξει για χρήσιμα αντικείμενα από τα σκουπίδια από τους κάδους. Εκεί μέσα, βρήκε πεταμένο ένα μικρό κοριτσάκι. Ο κίνδυνος αν την ανακάλυπταν θα ήταν μεγάλος, λέει η ίδια σε συνέντευξή της, στην κινέζικη εφημερίδα Yanzhao Metro Daily:
«Δεν το σκέφθηκα ούτε στιγμή. Θ

ο Ζαγκ Γκιλιν
α είχε πεθάνει αν δεν την είχαμε πάρει να τη φροντίσουμε. Τότε ακριβώς κατάλαβα ότι αγαπάω τα παιδιά και θα ήθελα να τους προσφέρω ό,τι καλύτερο μπορούσα! Το να τη βλέπουμε να μεγαλώνει ήταν για μας μοναδικό! Όλα αυτά τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και φροντίδα.
Είναι μοναδικά κι αξιαγάπητα ανθρώπινα όντα. Δεν το χωράει ο νους μου πως είναι δυνατόν κάποιοι να τα παρατάνε στα σκουπίδια… Η κόρη μου αυτή, είναι σήμερα 40 χρόνων κι έχει δικό της παιδί πια!»
Η καταπληκτική αυτή γιαγιά νοσηλεύεται σήμερα σε νοσοκομείο λόγω νεφρικής ανεπάρκειας, όπου την φροντίζουν και την περιβάλλουν όλα της τα παιδιά και αναπολεί:
«τον πιο μικρό μου γιο, τον Ζανγκ Γκιλιν που είναι σήμερα μόλις 7 χρονών, τον βρήκα πεταμένο σε έναν κάδο σκουπιδιών. Ήμουν τότε 82 χρονών. Πάρα πολύ μεγάλη για να αναθρέψω ένα ακόμη παιδί. Όμως δεν μπορούσα με τίποτε να τον αφήσω στο έλεος του Θεού. Τον κοίταζα και μου χαμογελούσε. Ήταν τόσο γλυκός! Ηταν αδύνατο να μην τον φροντίσω!

ο Ζιανγκ Γκιλιν
Τον πήρα λοιπόν στο σπίτι μας στην εξοχή (σ.σ. μια παράγκα που μπάζει από παντού, μέσα σε ένα δάσος) και τον φρόντισα και τον περιέθαλψα. Του έδωσα το όνομα Ζανγκ Γκιλιν που σημαίνει Σπάνιος και Πολύτιμος! Με βοήθησαν και τα μεγαλύτερα παιδιά μου στην ανατροφή του. τώρα πια είναι ένας απόλυτα υγιής και χαρούμενος νεαρός!
Ξέρω πως οι μέρες μου ίσως δεν είναι πολλές. Θα ήθελα όμως πριν φύγω να τον δω κι αυτόν να πηγαίνει στο σχολείο.»
Η Λου εκτός των υπολοίπων 30 παιδιών της έχει και μία βιολογική κόρη η οποία έχει εμπνευσθεί από τη μητέρα της και έχει αφιερώσει τη ζωή της στην αναζήτηση και την υποστήριξη εγκαταλελειμμένων παιδιών. Η ιστορία τους έχει ευαισθητοποιήσει ολόκληρη την Κίνα των χιλιάδων εγκαταλελειμμένων παιδιών, και το έργο της έχει βρει παντού επώνυμους και ανώνυμους μιμητές.
Η Λου έχει αποκτήσει δίκαια το προσωνύμιο «Επίγειος Άγγελος» και αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη ότι δεν χρειάζεται να έχεις τίποτα απολύτως για να δώσεις αγάπη και φροντίδα. Κι ακόμα μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο καθένας μας, από όποια θέση κι αν βρίσκεται μπορεί να γίνει διάβολος ή άγγελος.
Δική μας επιλογή.
η Lou, που είναι τώρα στο νοσοκομείο, έχει γίνει σύμβολο στο χωριό της και οι άνθρωποι εκεί λένε ότι ντρόπιασε την κυβέρνηση και τους αξιωματούχους της
πηγή

"Ο σκοπός της εξέλιξης του ανθρώπου είναι να κατανοήσει ότι είναι Παιδί του Θεού, και  κατανοώντας το, να βοηθήσει τους άλλους να το καταλαβαίνουν."
Ιησούς Χριστός


Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

SE LA GENTE USASSE IL CUORE- Αν ο κόσμος θα χρησιμοποιούσε την καρδιά του


Αν ο κόσμος θα χρησιμοποιούσε την καρδιά του
Για να αποφασίσει με απλότητα
Τι είναι το καλό και τι όχι
Θα ήταν μεταξύ μας 
Περισσότερη ευτυχία

Αν ο κόσμος θα είχε χρησιμοποιήσει την καρδιά του
Θα είχε ανοίξει για μας ένας φανταστικός ορίζοντας
Τώρα υπάρχει πολύ αδιαφορία
Προσπάθησε να την νικήσεις εσύ
Μπορείς να το κάνεις αν θέλεις

Και προσπάθησε να είσαι εσύ ο πρώτος
Που θα αφήσει λίγα από τον εαυτό του 
Για να τα δώσει σε εκείνον που δεν τα έχει
Το λίγο είναι αρκετό
Αλλά μπορεί να μην ξέρεις ότι αυτά που δίνεις
Είναι αυτά που θα πάρεις
Αν ο κόσμος θα είχε χρησιμοποιήσει την καρδιά του
Μέχρι και ο αέρας θα αποκτούσε χρώμα
Θα είχε μεγαλώσει η ελπίδα μέσα μας
Και το μέλλον θα είχε δει
Ουρανούς γεμάτοι γαληνή

Και δεν θα μετανιώσεις αν τώρα θα ανοιχτείς
Σε αυτόν που δεν μπορεί να το κάνει
Και υποφέρει δίπλα σου
Μπορεί να μην το ξέρεις
Αλλά χρειάζεται λίγο για να μοιάζεις με βασιλιάς
Και η καρδιά θα νικήσει

Αλλά άρχισε με το να είσαι εσύ
Αυτός που αφήνει λίγο από τον εαυτό του
Για να δώσει σε αυτόν που δεν έχει
Μπορεί να μην το ξέρεις
Αλλά χρειάζεται λίγο για να μοιάζεις με βασιλιάς
Και η καρδιά θα νικήσει.

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

ΗΛΕΙΑ: Ανάπηρος 80%, μηνιαίο εισόδημα 600 ευρώ... φόρος 2.000 ευρώ

Η ΝΕΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΥ ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΟΥΛΙΑ
Ο
ι μηνιαίες αποδοχές του δεν ξεπερνούν τα 600 ευρώ, κι όμως καλείται να πληρώσει φόρο 2000 ευρώ χωρίς να έχει άλλα εισοδήματα. Ο μαραθωνοδρόμος από τα Λεχαινά, Τάσος Παπούλιας με αναπηρία 80% θα αναγκαστεί να ανέβει έναν ακόμη Γολγοθά. Αξιοσημείωτο είναι πως μέχρι και ο υφυπουργός Οικονομικών παρενέβη να διορθώσει το λάθος, όμως οι αρμόδιες υπηρεσίες το διόρθωσαν, αλλά καλείται από τα 2.117 ευρώ που αρχικά του είχαν χρεώσει, να πληρώσει 1.939. Ο κ. Παπούλιας δεν έχει συγγενείς, ζει μόνος του και παίρνει 600 ευρώ μηνιαίως.
Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΉταν 22 χρόνων όταν κατά τη διάρκεια ενός κυριακάτικου ποδοσφαιρικού αγώνα μια κλωτσιά από παίκτη της αντίπαλης ομάδας τον βρήκε στο κεφάλι και τον οδήγησε στο σημείο μηδέν. Λίγες ημέρες μετά το χτύπημα ο Τάσος Παπούλιας, από τα Λεχαινά Ηλείας, είχε «επιστρέψει» στη βρεφική ηλικία. Δεν μιλούσε, δεν καταλάβαινε, δεν μπορούσε να κινηθεί. Ήταν παράλυτος και άλαλος...
Ύστερα από 45 μήνες νοσηλείας και 10 χρόνια συγκλονιστικής προσωπικής προσπάθειας, ο Τάσος Παπούλιας κατάφερε να διαψεύσει όλες τις ιατρικές γνωματεύσεις που τον είχαν καταδικάσει και εκπαιδεύτηκε στο βάδισμα, στην ομιλία και στη σκέψη όπως ένα βρέφος αρχίζει να κάνει τα πρώτα του βήματα και να αρθρώνει τις πρώτες του λέξεις. Τρία χρόνια αργότερα, στα 36 του χρόνια, έγινε μαραθωνοδρόμος. Έχει τρέξει συνολικά σε 15 ημιμαραθώνιους και τρεις μαραθώνιους δρόμους στην Ελλάδα και σε 6 μαραθώνιους δρόμους σε ολόκληρο τον κόσμο.