«Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους.» Ελιονορ Ρούσβελτ

Παρασκευή 18 Ιουλίου 2014


“How old would you be if you didn’t know how old you are?” ~ Satchel Paige
There is a special kind of person in our world who finds himself alone and isolated, almost since birth.
 His solitary existence isn’t from a preference or an antisocial temperament – he is simply old.  Old in heart, old in mind and old in soul, this person is an old soul who finds his outlook on life vastly different and more matured than those around him.  As a result, the old soul lives his life internally, walking his own solitary path while the rest around him flock to follow another.  Perhaps you’ve experienced this in your own life, or have witnessed it in another person?  If so, this article is dedicated to you, in hopes that you will come to define yourself, or understand another better.


Robert Frost, Eckhart Tolle and even Nick Jonas have been called them.  Perhaps even you have?  I did.  Like many of them, this self discovery was made upon meeting Sol, who told me about his childhood as a precocious, intelligent boy who would befriend the teachers instead of the students, just because they were too different from him.  As he related his inability to find interest in and connection to the people his age, I discovered that I felt the same, and still do.
If you have not yet discovered whether you’re an old soul, read some of the revealing signs below.


Because old souls are disinterested in the pursuits and interests of the people in their age groups, they find it dissatisfying to make friends with people they find it hard to relate to.  The result is … old souls tend to find themselves alone a lot of the time.  People just don’t cut it for them.


Yep … this seems a little grandiose and overly noble, but the old soul finds himself naturally gravitating towards the intellectual side of life.  Old souls inherently understand that knowledge is power, wisdom is happiness and truth is freedom, so why not seek after those things?  These pursuits are more meaningful to them than reading up on the latest gossip about Snooki’s latest boyfriend, or the latest football scores.


More emotional old souls tend to have sensitive and spiritual natures.  Overcoming the confines of the ego, seeking enlightenment and fostering love and peace are the main pursuits of these young-in-body Mother Teresa’s.  To them it seems the wisest, most fulfilling use of time.


Old souls are frequently plagued with reminders of not only their own mortality, but that of everything and everyone around them.  This makes the old soul wary and at times withdrawn, but wisely dictates the way they live their lives.


Old souls tend to think a lot … about everything.  Their ability to reflect and learn from their actions and those of others is their greatest teacher in life.  One reason why old souls feel so old at heart is because they have learnt so many lessons through their own thought processes, and possess so much insight into life situations from their ability to quietly and carefully observe what if going on around them.


Rarely do old souls get lost in the superficial details of getting useless degrees, job promotions, boob jobs and bigger TV’s.  Old souls have the tendency to look at life from a birds eye view, seeing what is the most wise and meaningful way to approach life.  When confronted with issues, old souls tend to see them as temporary and passing pains that merely serve to increase the amount of joy felt in the future.  Consequently, old souls tend to have placid, stable natures as a result of their approach to life.


Wealth, status, fame, and the latest version of iPhone … they just bore old souls.  The old soul doesn’t see the purpose of pursuing things that can be easily taken away from them.  Additionally, old souls have little time and interest for the short-lived things in life, as they bring little meaning or long lasting fulfillment for them.


This is not always the case, but many old souls exhibit odd signs of maturity at young ages.  Often, these children are labelled as being “precocious”, “introverted”, or “rebellious“, failing to fit into the mainstream behaviors.  Usually, these children are extremely inquisitive and intelligent, seeing the purposelessness of many things their teachers, parents and peers say and so, and either passively or aggressively resisting them.  If you can talk to your child like he/she’s an adult – you’ve probably got an old soul on your hands.


Before putting a name to what I felt, I experienced certain sensations of simply being an “old person” inside.  The feelings that accompany being an old soul are usually: a feeling of world wariness, mental tiredness, watchful patience, and detached calmness. Unfortunately, this can often be perceived as being aloof and cold, which is only one of many Old Soul Myths.
Just as some old people describe themselves as being “young at heart”, so too can young people be “old at heart”.
“9 Signs You’re An Old Soul,” from lonerwolf.com

Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014

Αγία Κάρμεν -Stella Maris- Η Βασίλισσα της Θάλασσας- Παναγιά Θαλασσινή- Πανάγια Γοργόνα

Η Αγία Κάρμεν γιορτάζει στις 16 Ιουλίου και είναι προστάτιδα των ανθρώπων της θάλασσας, όλων που ταξιδεύουν, όπως και όλων πέρα από την θάλασσα κάτω από το Άγιο βουνό Καρμέλ στο Ισραήλ, το όνομα του οποίου σημαίνει «κήπος του Παραδείσου» και θεωρείται το σπίτι της Παναγίας Saint Carmen ως το πιο όμορφο από τα λουλούδια του. Τα εκκλησιαστικά τραγούδια που γράφτηκαν για την Virgin del Mar Carmen αντικαθρεπτίζουν τις προσευχές των πιστών στην Παναγία ως Εκείνη η οποία δίνει το Φως στους τυφλούς, που απομακρύνει τους αμαρτωλούς από τον λάθος δρόμο και που είναι η καθοδηγήτρια, το αστέρι που δείχνει όλων των χαμένων η αμαρτωλών το σωστό δρόμο από την κόλαση προς το Παράδεισο. Για αυτό έχει και το όνομα Stella Maris (το αστέρι της θάλασσας). Το «θαύμα της Φάτιμας» θεωρείται η εμφάνιση της στον 20ο  αιώνα στην Πορτογαλία, τρεις φορές μπροστά σε τρία παιδιά αλλά και σε εκατομμύρια κόσμο, με φωτογραφίες που κάνουν πέρα οποιαδήποτε αμφιβολία. Με αποκάλυψη τριών μεγάλων μυστικών σημαντικά για την πορεία της ανθρωπότητας.
Η Αγία Κάρμεν αποκάλυψε τον εαυτό της με αυτό το όνομα ως Παναγία γύρο στα 1200 μΧ, δίνοντας την προστασία της μέσο μιας καφές ποδιάς (scapulario). Οι πρώτες που αγκάλιασαν την λατρεία της ήταν καλόγριες που πήραν το όνομα Carmelites. Η ημερομηνία που έδωσε την προστασία της ήταν 17 Ιουλίου (όταν στην Ελλάδα γιορτάζεται η Αγία Μαρίνα), αλλά η εκκλησία αποφάσισε να γιορτάζει την λατρεία της στις 16 Ιουλίου, διότι την 17 Ιουλίου γιόρταζε η Αγία Αλεξάνδρα. Παρόλα αυτά σε διάφορες χώρες και πόλεις έχει διαφορετικές ημερομηνίες. Πχ στην Μαλάγα γιορτάζεται μια εβδομάδα μετά (περίπου στης Αγίας Μαγδαλινής σε μας δηλαδή). Αν και η γιορτές προς τιμή της κρατάνε όλο το καλοκαίρι σε πολλές λατινικές χώρες.
Κάθε 16 Ιουλίου βγάζουν από την εκκλησία το άγαλμα της Αγίας Κάρμεν (η οποία συνήθως έχει σκουλαρίκια μαργαριτάρια και ένα μενταγιόν με χρυσή καρδιά) και την περιφέρουν στην θάλασσα με βάρκες, τραγούδια, τιμές κράτους και λαϊκές γιορτές (που μπορεί να κρατάνε πολλές μέρες). Η παρουσία της εξαγνίζει τα νερά και η θάλασσα είναι πια έτοιμη για κολύμπι προς όλους.

Καλό μας καλοκαίρι!

Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

Όπου υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ… κάτοικοι της Τήλου έσωσαν μετανάστες τους οποίους δουλέμποροι πέταξαν στα βράχια

Πέταξαν παράνομους μετανάστες στα βράχια της Τήλου -Οι κάτοικοι του νησιού τους έσωσαν [βίντεο]

Μαζική απόβαση λαθρομεταναστών στην Τήλο από Enikos_gr

Για τον υπόλοιπο κόσμο, οι εικόνες αυτές είναι σοκαριστικές. Οι κάτοικοι της Τήλου όμως τις έχουν αντικρίσει ξανά. Γιατί, για μία ακόμη φορά, δουλέμποροι εγκατέλειψαν παράνομους μετανάστες στα βράχια του νησιού, σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο σημείο. Και ήταν οι κάτοικοι εκείνοι που έσπευσαν να τους σώσουν.

Οταν τους εντόπισαν, οι ψαράδες ειδοποίησαν και άλλους κατοίκους και αμέσως όσοι μπορούσαν έσπευσαν στο σημείο με ότι πλωτό σκάφος διέθεταν, προκειμένου να απομακρύνουν τους έντρομους μετανάστες. Ανάμεσά τους ήταν μωρά παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένοι.

Μετά από αρκετή προσπάθεια, καθώς οι ισχυροί άνεμοι έκαναν ακόμη πιο δύσκολο το έργο, οι κάτοικοι της Τήλου κατάφεραν να πάρουν από το σημείο τους 43 ανθρώπους και να τους μεταφέρουν στο λιμάνι. 

Κυριακή 6 Ιουλίου 2014

Διεθνής Ημέρα Φιλιού

Ένα φιλάκι είναι λίγο... Διεθνής Ημέρα Φιλιού σήμερα για αυτό δώστε πολλά και αφήστε τις ευεργετικές του ιδιότητες να σας κατακλύσουν!
Κάθε άνθρωπος στη ζωή του υπολογίζεται ότι θα δεχτεί περίπου 25.000 φιλιά ενώ ο καθένας από μας χάνει 14 ημέρες από τη ζωή του… φιλώντας!

«Το φιλί είναι σαν να πίνεις αλατισμένο νερό: πίνεις και η δίψα σου αυξάνεται», λέει μια Κινέζικη παροιμία

Σήμερα κυκλοφόρησε από τους Onirama το"Παράξενο φιλί":

Καλώς ορίσατε στην βόλτα την δικιά μου
Μέσα στους δρόμους κάνει βόλτες η καρδιά μου η μισή
Με ένα φιλί φτιάχνει μια επανάσταση μικρή
κι ας μην θέλει να κοιτάξει την κοινή σας λογική

Καλώς ορίσατε και απόψε στην φωτιά μου
εκεί που εκδίκηση ζητάνε τα όνειρα μου
καινούργια μέρα ψάχνω για να βρω, μοναξιά μου
και μια ανάσα παγωμένη ανατινάζει την καρδιά μου

Καλώς ορίσατε στην ζούγκλα την δικιά μου
Το τρένο φάντασμα έχει φύγει μακριά μου και φωνάζει
είναι η ψυχή μου αληταριό και δεν αλλάζει
και η σκιά μου ξεκολλάει και τρομάζει όπως εσύ,
μα δεν πειράζει
είμαι από την χώρα του ποτέ και δεν με νοιάζει

Έτσι γουστάρουμε κι’όταν φρικάρουμε
τον κόσμο ανάποδα γυρνάμε
μας φτάνει ένα παράξενο φιλί
έτσι αισθάνομαι και όταν χάνομαι
τα χείλη μας δεν ξεκολλάνε
και ξαναγεννιέμαι απ’την αρχή.

Έτσι γουστάρουμε κι’όταν φρικάρουμε
τον κόσμο ανάποδα γυρνάμε
μας φτάνει ένα παράξενο φιλί

Έτσι αισθάνομαι και όταν χάνομαι
Τα χείλι μας δεν ξεκολλάνε
και ξαναγεννιέμαι απ’την αρχή


Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014

Εκείνη, με το διαφορετικό βλέμμα.

Ο πόνος, έχει τον τρόπο του να σε αλλάζει. Σε κάνει να βλέπεις αλλιώς την ζωή και να κοιτάς κατάματα τους γύρω σου. Κάπως έτσι λοιπόν, εκείνοι που συνάντησαν στη ζωή τους πολλές απώλειες, συνεπώς και μοναξιά, χωρίς να το θέλουν, έγιναν πιο ανθεκτικοί από εμάς. Διαφορετικοί.
Ξέρουν, πως η στιγμή μετράει, αυτή γεννάει την αμέτρητη ευτυχία, αυτή και τις ανηφοριές. Κάθε ώρα είναι τώρα, κάθε συναίσθημα απόλυτο και οφείλεις να το καταθέτεις πριν χαθεί μαζί σου.

Σκέφτονται καθημερινά πόσο εύθραυστη είναι η ζωή και είναι σχεδόν μονίμως αφηρημένοι. Σέβονται κάθε τι ζωντανό. Ζητούν συγγνώμη, λένε ευχαριστώ και πάντα μα πάντα, το εννοούν. Ισως αργούν στις αντιδράσεις τους, αλλά μη τους παρεξηγήσεις. Είναι που κουβαλάνε πολλά χαμόγελα και όνειρά στις τρύπιες τσέπες τους.

Εκείνοι, είναι ταπεινοί. Διόλου εγωιστές, δεν θέλουν να προσβάλουν κανέναν, ούτε και να ενοχλούν. Δεν μιλάνε πολύ, προτιμούν να παρατηρουν τον κόσμο γύρω τους. Ντρέπονται και γελούν σα μικρά παιδιά. Τους αγαπούν όλους, αλλά εμπιστεύονται ελάχιστους και δεν κάνουν κακό σε κανέναν. 
Σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους και πλησιάζουν τον κόσμο με μια σκληρή ευαισθησία εξαιτίας αυτού του βάρους και μια ανεπιτήδευτη αυθεντικότητα. Παίρνουν πολύ προσωπικά τη βροχή, σαν τους ποιητές, για αυτό και δεν θα δεις ποτέ κανέναν τους να κρατά ομπρέλα... Δεν κουβαλάνε θυμό μέσα τους, ούτε κακία. Μια θλίψη μόνο, μια βαθιά θλίψη που προτιμούν να την αφήνουν να κοιμάται και αχνοφαίνεται μόνο στα μάτια τους, όταν χαμογελούν ακαταλαβίστικα και ανεξήγητα για σένα και για μένα, που δεν φορέσαμε ποτέ τα παπούτσια τους...

Δεν θα παραδεχτούν ποτέ πως πονάνε, γιατί γνωρίζουν πως ο ανθρώπινος πόνος δεν μοιράζεται, ούτε και μετριέται. Ούτε και θα παλέψουν για να τους αποδεχτείς, αφού η ίδια η ζωή τούς επέλεξε για να ξεχωρίζουν. Ίσως να είναι απότομοι και νευρικοί, απαιτητικοί ακόμα, αν σ' αγαπούν. Μα όλες τους οι αντιδράσεις είναι γνήσιες, γιατί στέκονται δίπλα σου στα ίσα, χωρίς καβάτζες.

Αν συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπό ποτέ, μην ψαχουλέψεις την ψυχή του, αποδέξου τον κι αγάπησέ τον αν μπορείς. Αλλιώς, άφησέ τον να συνεχίσει το δρόμο του...


Διαβάζοντας το, μου ήρθε αμέσως στο μυαλό:

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014


“Μου στέρησαν την πατρίδα, αλλά δεν μπορούν να μου στερήσουν το μέλλον”, λέει αισιόδοξα η φωτογραφία… 

Και όμως πόσο υποκριτικό όταν παντού πια τους στερούν την ίδια τους τη ζωή! Την ζωή που προσπάθησαν να την κρατήσουν, διωγμένοι από τα σπίτια τους,  υπό την απειλή των όπλων του “πολιτισμού”.“Να ζεις οπουδήποτε στον κόσμο σήμερα και να είσαι εναντίον της ισότητας εξαιτίας της φυλής ή του χρώματος είναι σαν να ζεις στην Αλάσκα και να είσαι εναντίον του χιονιού”, μας υπενθυμίζει ο Faulkner, νομπελίστας συγγραφέας.

 Βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλοι οι άνθρωποι είναι ίσιοι, όλοι έχουν δικαίωμα να κινηθούν ελεύθερα πάνω στην γη, όλοι έχουν το δικαίωμα στην ευτυχία. Και όμως δεν έχουν το δικαίωμα όλοι μέσα στις… “πολιτισμένες” χώρες… Τα ανθρώπινα δικαιώματα έγιναν δυο λέξεις χωρίς ουσία,  από την στιγμή που οι άνθρωποι έπαψαν πια να έχουν ανθρωπιά.
Πως μέσα σε έναν αιώνα που η τεχνολογία είχε προχωρήσει τόσο, χάθηκε η έννοια της ανθρωπιάς;Πως μέσα σε ένα αιώνα που το χρήμα και το κέρδος είχε υπερπλασιαστεί όσο ποτέ άλλοτε στις τσέπες λίγων πάνω στην γη, οι πολλοί γίνονται ακόμα πιο φτωχοί, πιο αδικημένοι, έως και αναλώσιμα είδη;Πως και δεν καταλαβαίνουμε ότι όταν δεν σηκώνουμε ανάστημα για το δίκιο του διπλανού μας- όποιος και αν είναι αυτός- αύριο μπορεί να ακολουθήσουμε εμείς, τα παιδιά, η τα εγγόνια μας;ΠΩΣ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; 

Νύχτωσε και δεν μπορώ να κοιμηθώ... με την εικόνα ενός -παιδιού στην ουσία- βασανισμένο μέχρι θανάτου επειδή έτυχε να έχει άλλο χρώμα δέρματος πιθανών από τους δολοφόνους του… Ειρωνεία λοιπόν… αύριο γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα των ΠροσφυγώνΜια ψυχή που θα μπορούσε να ήταν μέσα στο κορμί ενός δικού σας παιδιού! Ξεχάσατε ότι και τα παιδιά σας είναι πια μετανάστες σε άλλες χώρες στο κυνήγι μιας θέσης δουλειάς που θα τους φέρει την πολυπόθητη ανθρώπινη ευτυχία; ΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ; Πως μπορείτε να ξεχάσετε ότι θα μπορούσε να ήταν το δικό σας παιδί; ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ: διότι ΕΙΝΑΙ -ΑΝΘΡΩΠΩΝ- ΠΑΙΔΙΑ!

Μην ξεχνάς λοιπόν:
Ο ρατσισμός είναι μια βρωμιά που την ανακάλυψαν οι πλούσιοι για να μπορούν να βασιλεύουν πάνω στους φτωχούς, που εφαρμόζοντας την, διαιρούνται.

Υ.Γ. Σήμερα προσπαθούν να υποστηρίζουν ότι "άλλο οι μετανάστες και άλλο οι πρόσφυγες". Με λίγα λόγια ο πρόσφυγας καταφεύγει σε άλλα κράτη υπό την απειλή της σωματικής του ακεραιότητας, είτε της ζωής του, για διάφορους λόγους… κατά μιας επίσημης ξεπερασμένης τερμινολογίας που καθορίστηκε πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση και πριν τα επιβαλλόμενα μέτρα λιτότητας από μια συντηρητική ηγεσία της ΕΕ, πριν καν από την διορισμένη κυβέρνηση της ελληνικής ολιγαρχίας.Επειδή κουράστηκα με τα επιχειρήματα σε οποιονδήποτε που ζει σε άλλο κόσμο, θα αφήσω εδώ ένα πρωινό σχόλιο ενός @φίλους μου στο fb:
“Οχι καλά τα πρώτα σημερινά νέα...
Πριν καλά-καλά ανοίξω τα μάτια μου...διάβασα...!!!!"Πάτρα: Στην πορνεία δεκάχρονα κορίτσια για 5 ευρώ! "Τι στο καλό γίνεται...Πιάσαμε την ...οικονομία και αφήσαμε την κοινωνία στη μοίρα της..???Η μήπως άρχισε η ρευστότητα στην αγορά και έρχεται η ...ανάπτυξη..??Πάντως το ζήτημα δεν είναι για καλαμπούρια...Το θεωρώ πολύ, μα πολύ σημαντικό...Αν και θα περάσει στα...μονόστηλα των εφημερίδων και θα εξαφανιστεί από τα τσοντοκάναλα...Ιδωμεν...Καλή δύναμη για τη συνέχεια...”

 Όποιος υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται περί της σωματικής ακεραιότητας όταν μιλάμε για δεκάχρονα παιδιά (η ότι αν έχουν αυτά τα παιδιά την τύχη να επιβιώσουν έως τα 16 τους δεν θα καταφεύγουν σε άλλα κράτη ως πρόσφυγες, αλλά ως μετανάστες) θεωρώ ότι δεν είναι μόνο από άλλη ήπειρο, αλλά από άλλο σύμπαν… ούτε καν παράλληλο. Διότι στην ζωή σημασία έχει η ουσία και όχι η όποια τερμινολογία.