«Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους.» Ελιονορ Ρούσβελτ

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ...


Ζήτησε τρίωρη άδεια, να πάει το παιδί της σχολείο...

.... και της την απέρριψε ο ανακριτής... Ζήτησε, έστω για τρεις ώρες, άδεια να συνοδεύσει το παιδί της που είναι πρωτάκι, την άλλη βδομάδα που ανοίγουν τα σχολεία. Η αίτηση συνοδευόταν από την παράκληση να είναι διακριτικά φρουρούμενη. Δεν... είχε, όμως, καμία τύχη. Ο ανακριτής ήταν αρνητικός, όπως και σε όλα τα προηγούμενα αιτήματά της. Είπαμε! ...
Τι αντιγραφουμε από το non news και φυσικα προκειται περι αθλιοτητας εάν είναι ετσι όταν οι δολοφονοι αφηνονται ελευθεροι να βγαινουν τις βολτιτσες τους.Αθλιοτητα πρωτου μεγέθους που δεν εχει καμμια λογική.ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ.Και οι κρινοντες κρινονται…

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Άντε να γελάσουμε λίγο


- Τι κάνεις όταν μια ξανθιά σου πετάξει χειροβομβίδα;
- Τραβάς την περόνη και τη στέλνεις πίσω.



Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

Μιλάμε όμως πολύ ανάδρομος!


mind the gap
    

            του Δημήτρη Χαντζόπουλου
                     Ανάδρομος Βαγγέλης...

Παγκόσμια Ημέρα για την Υπενθύμιση του Δουλεμπορίου και της Κατάργησής του


Στις 23 Αυγούστου 1791 άρχισε η εξέγερση των μαύρων δούλων στη νήσο Ισπανιόλα της Καραϊβικής (σημερινή Αϊτή και Δομηνικανική Δημοκρατία), που οδήγησε στην κατάργηση του διατλαντικού εμπορίου δούλων.
Η επέτειος αυτή από το 1998 εορτάζεται ως μια ευκαιρία για περίσκεψη και μελέτη για τα ιστορικά αίτια, τις μεθόδους και τις συνέπειες αυτής της τραγωδίας για το ανθρώπινο γένος.

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Άκου Ανθρωπάκο!


Άκου Ανθρωπάκο! ~ Βίλχελμ Ράϊχ (απόσπασμα)

 "Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πως θα ένιωθε ένας αητός άμα έκλωθε αυγά μιας κότας; Αρχικά ο αητός νομίζει ότι θα κλωσσήσει μικρά αετόπουλα που θα μεγαλώσουν. Μα εκείνο που βγαίνει από τα αυγά δεν είναι παρά μικρά κοτόπουλα. Απελπισμένος ο αητός εξακολουθεί να ελπίζει πως τα κοτόπουλα θα γίνουν αητοί. Μα που τέτοιο πράμμα! Τελικά δε βγαίνουν παρά κότες που κακαρίζουν. Όταν ο αητός διαπιστώνει κάτι τέτοιο βρίσκεται στο δίλημμα αν πρέπει να καταβροχθίσει όλα τα κοτόπουλα και τις κότες που κακαρίζουν. Μα συγκρατείται. Κι' ό,τι τον κάνει να συγκρατηθεί είναι μια μικρή ελπίδα· πως ανάμεσα στα τόσα κοτόπουλα, μπορεί κάποτε να βρεθεί ένα αητόπουλο, ικανό σαν εκείνον τον ίδιο, ένα αητόπουλο που από την ψηλή φωληά του θ' ατενίζει μακριά κόσμους καινούριους, σκέψεις καινούριες, καινούρια σχήματα ζωής. Μόνο αυτή η ανεπαίσθητη ελπίδα κρατάει το λυπημένο, τον αποξενωμένο αητό από την απόφασή του να φάει όλα τα κοτόπουλα και όλες τις κότες που κακαρίζουν, και που δεν βλέπουν ότι τα κλωσσάει ένας αητός, δεν καταλαβαίνουν ότι ζούνε σ' ένα ψηλό, απόμακρο βράχο, μακριά από τις υγρές και σκοτεινές κοιλάδες. Δεν ατενίζουν την απόσταση, όπως κάνει ο απομονωμένος αητός. Μόνο καταβροχθίζουν και καταβροχθίζουν, όλο καταβροχθίζουν ό,τι φέρνει ο αητός στη φωλιά.
Οι κότες και τα κοτόπουλα άφησαν τον αητό να τα ζεστάνει κάτω από τα μεγάλα και δυνατά του φτερά όταν απ' όξω κροτάλιζε η βροχή και αναβροντούσαν οι καταιγίδες που 'κείνος άντεχε δίχως καμμιά προστασία. Όταν τα πράμματα γίνονταν σκληρότερα, του πέταγαν μικρές μυτερές πέτρες από κάποια ενέδρα για να τον χτυπήσουν και να τον πληγώσουν. Όταν ο αητός αντιλήφθηκε την κακοήθεια ετούτη, πρώτη του αντίδραση ήταν να τα ξεσχίσει σε χίλια κομμάτια. Μα το ξανασκέφτηκε κι' άρχισε να τα λυπάται. Κάποτε, έλπισε, θα βρισκόταν - έπρεπε να βρεθεί - ανάμεσα στα τόσα κοντόφθαλμα κοτόπουλα που κακάριζαν και καταβρόχθιζαν ό,τι έλαχε μπροστά τους, ένας μικρός αητός σαν τον ίδιο του τον εαυτό.
Ο μοναχός αητός μέχρι σήμερα δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα. Κι' εξακολουθεί να κλωσσάει κοτόπουλα.
Δεν θέλεις να γίνεις αητός, Ανθρωπάκο. Γιαυτό σε τρώνε τα όρνεα. Φοβάσαι τους αητούς κι' έτσι ζεις κοπαδιαστά και κοπαδιαστά εξολοθρεύεσαι. Γιατί μερικά από τα κοτόπουλα σου έχουν κλωσσήσει αυγά όρνεων. Και τα όρνεά σου έχουνε γίνει οι Φύρερ σου ενάντια στους αητούς, τους αητούς που θελήσανε να σε οδηγήσουν σε μακρινότερες, πιο υποσχετικές αποστάσεις. Τα όρνεα σε δίδαξαν να τρως ψοφίμια και ν'ασαι ικανοποιημένος με ελάχιστα σπειριά σιτάρι. Σ' έμαθαν και να ορύεσαι "Ζήτω, ζήτω, Μέγα Όρνεο!". Τώρα λιμοκτονείς και πεθαίνεις κι' ακόμη φοβάσαι τους αητούς που κλωσσάνε τα κοτόπουλά σου."

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Ποιός φοβάται τον Γιώργο Παπανδρέου;

Σε μπαράζ διασποράς ψευδών ειδήσεων έχουν επιδοθεί συγκεκριμένα έντυπα τις τελευταίες μέρες, εξαναγκάζοντας το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου να προβεί σε σειρά διαψεύσεων. Εμείς δεν θα σχολιάσουμε επι της ουσίας, τα ψευδή δημοσιεύματα, ο Γιώργος Παπανδρέου γνωρίζει και υπερασπίζεται τον εαυτό του. Θα σχολιάσουμε όμως, την "ανάγκη" κάποιων να "κατασκευάζουν" μια πραγματικότητα και να ρίχνουν λάσπη στον πρώην πρωθυπουργό.

 Ποιόν ενοχλεί ο Γιώργος Παπανδρέου; Ο μόνος πρωθυπουργός που παρέδωσε το αξίωμά του, προκειμένου να "διευκολύνει" εξελίξεις και να μην μπει η χώρα σε περιπέτειες. Επέλεξε τον μοναχικό δρόμο της ανάληψης των ευθυνών και της υποστήριξης του έργου του. Ασχολείται ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς με όλα τα μεγάλα προβλήματα του σήμερα και προσπαθεί, ιδιαίτερα, να προβάλει την ιδιαιτερότητα της ελληνικής κρίσης. Ο Γιώργος Παπανδρέου λοιδωρήθηκε και αμφισβητήθηκε αλλά παραμένει ακλόνητος στην υπεράσπιση των θέσεων και των αρχών του.

 Ήδη, μεγάλο μέρος της συνομωσιολογίας των ημερών του περασμένου Οκτώβρη-Νοέμβρη έχει καταρριφθεί, από τις εξελίξεις. Το Δημοψήφισμα ακούγεται όλο και πιο σωστή πρόταση, το Μνημόνιο φαίνεται ότι δεν ήταν από μόνο του το πρόβλημα. Αυτό είναι βέβαιο, ότι δεν θα αρέσει σε όσους συμβιβασμένοι με τη διαπλοκή και τα "κατεστημένα" συμφέροντα επιθυμούν να ανατρέψουν κάθε προσπαθεια μεταρρυθμιστική στη χώρα.

 Ο Γιώργος Παπανδρέου υποστήριξε στη Βουλή και θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει "πεισματικά" τις μεταρρυθμισεις, μη αποδεχόμενος πισωγυρίσματα, γιατί γνωρίζει ότι αυτά θα υποβαθμίσουν την χώρα και θα την θέσουν στο περιθώριο της Ευρωπαϊκής οικογένειας. Αυτό είναι που φοβούνται; Ομως, τις πολιτικές επιλογές κάποιου, αν διαφωνείς, τις πολεμάς και τις απορρίπτεις με πολιτικά επιχειρήματα και όχι με ρυπαρά δημοσιεύματα στοχεύοντας γκεμπελικά στην μείωση της προσωπικότητας του. Αυτοί που καταφεύγουν σε αυτές τις πρακτικές αποδεικνύουν την ένδοια των πολιτικών θέσεων- επιχειρημάτων τους.