«Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους.» Ελιονορ Ρούσβελτ

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Να σταθούμε όλοι στο ύψος των εθνικών περιστάσεω​ν


Γιώργος Α. Παπανδρέου:
"Πρέπει ο κάθε παράγοντας του δημόσιου βίου της χώρας να σταθεί, σε τούτη τη στιγμή, σε τούτη τη συγκυρία, στο ύψος των εθνικών περιστάσεων. Αυτό βέβαια αφορά πρωτίστως το πολιτικό σύστημα, αφορά όλα τα κόμματα, αφορά τους κοινωνικούς εταίρους, αφορά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που θα έπρεπε να ενημερώνουν με αντικειμενικό και νηφάλιο τρόπο, όχι να καλλιεργούν τη μιζέρια, την παραίτηση και την απελπισία προβάλλοντας μόνο τα αρνητικά της χώρας μας, μόνο τις δυσκολίες, χωρίς να προβάλλουν τα τόσα θετικά παραδείγματα που έχουμε, ενώ ξέρουμε ότι ο λαός μας μπορεί."
"Αυτό αφορά και τον πνευματικό και τον επιστημονικό και τον καλλιτεχνικό κόσμο, που πρέπει να μιλήσει με νηφαλιότητα και με αισιοδοξία για τις δυνατότητες αυτής της χώρας και αυτού του λαού.
Αφορά τους προύχοντες αυτής της χώρας, που έχουν καθήκον να επιδείξουν πατριωτική, εθνική στάση, με πρότυπο τους μεγάλους ευεργέτες του παρελθόντος, που βοήθησαν να στηθεί η σύγχρονη Ελλάδα. Να βοηθήσουν, λοιπόν, και εκείνοι σήμερα τη χώρα και να φέρουν επενδύσεις, αντί να βγάζουν τα χρήματα στο εξωτερικό.
Σε ό,τι αφορά τις Τράπεζες, ακούμε πολλά. Αλλά δεν είναι δυνατόν σε μια περίοδο κρίσης να χρηματοδοτούν, θα έλεγα, εκτός τραπεζικών κριτηρίων, ένα κανάλι που έχει χρέη πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ, και να μην δίνουν ρευστότητα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που μπορούν να επιβιώσουν.
Και μετά, να έρχονται και να λένε, ότι αν μειώσουμε εμείς το χρέος, το βάρος από τον Ελληνικό λαό, θα καταρρεύσουν οι Τράπεζες. Όχι, δεν θα καταρρεύσουν οι Τράπεζες. Μπορεί οι θέσεις κάποιων να καταρρεύσουν, οι Τράπεζες θα μείνουν όρθιες, όμως, διότι εμείς θα το εγγυηθούμε.
Όπως και οι πολίτες θέλουν να δουν και τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, να συνεισφέρουν και αυτοί επιτέλους στην εθνική προσπάθεια. Αν δεν κάνω λάθος, είναι οι πιο ακριβοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, δημόσιοι λειτουργοί του κράτους, περισσότερο και από τους Βουλευτές, οι οποίοι Βουλευτές στο κάτω – κάτω επανειλημμένως αρνήθηκαν – και αυτό δεν το ξέρει πολύς κόσμος – αυξήσεις τα τελευταία χρόνια. Δεν αρνήθηκαν τις αυξήσεις οι δικαστές.
Και τώρα που ζητούμε και από αυτούς τον οβολό τους υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας μας, μας μιλάνε για «οικονομική κατοχή;». Αυτή την οικονομική κατοχή, θα την παλέψουμε, όταν και αυτοί, και όλοι πληρώσουν τον οβολό τους. Και οι δικαστές.
Και όταν συμβάλλουν ουσιαστικά στο αίσθημα Δικαίου και δεν αφήνουν διάφορους, επειδή είναι ισχυροί παράγοντες του ποδοσφαίρου, των μέσων ενημέρωσης ή των επιχειρηματιών, να μπορούν να ξεφεύγουν από τη Δικαιοσύνη, με αρνησιδικία, με αναβολές ή με άλλα τερτίπια.
Και εγώ απευθύνομαι στη μεγάλη πλειοψηφία εκείνων των δικαστών που πιστεύουν στο αίσθημα Δικαίου, και όχι στους λίγους, οι οποίοι παίζουν παιχνίδια με την τύχη της χώρας.
Χρειάζεται όλοι να καταλάβουμε ποιες ευθύνες έχουμε. Όλοι έχουν ευθύνες, όλοι, και οι επιχειρηματίες. Εμείς δεν είμαστε εναντίον κανενός κλάδου, είμαστε υπέρ όλων των υγιών επιχειρηματιών, του σωστού συνδικαλισμού, της σωστής, πραγματικά αυτόνομης και αδέκαστης Δικαιοσύνης, του σωστού τραπεζικού συστήματος, που δίνει ρευστότητα στην πραγματική οικονομία και όχι στην παραοικονομία, αλλά θα χτυπήσουμε τα φαινόμενα, τα οποία μας έφεραν μέχρι εδώ. Διότι ο κόσμος πραγματικά λέει: ως εδώ και μη παρέκει! Ο κόσμος δικαίως πονάει και αισθάνεται αδικία, όταν αυτά τα κατεστημένα προσπαθούν να ξεφύγουν από τις δικές τους υποχρεώσεις.
Εάν δεν χτυπήσουμε αυτές τις πρακτικές, τότε πράγματι ο πλούτος του Ελληνικού λαού δεν θα ανήκει σ’ αυτόν, αλλά θα γίνεται συνεχώς βορρά στις ορέξεις κάθε ισχυρού.
Το Δημόσιο θα μείνει κατακερματισμένο σε φέουδα υπαλλήλων, μανδαρίνων, αν θέλετε, ή άλλων ισχυρών, που ιδιοποιούνται την εξουσία και λεηλατούν την περιουσία. Όλοι σήμερα πληρώνουμε. Δεν υπάρχει εξαίρεση. Πληρώνουμε, για να φτιάξουμε μια καλύτερη Ελλάδα και, επιτέλους, ένα κράτος δίκαιο και μια Ελλάδα αυτόνομη.
Είναι λάθος να ισχυρίζεται κανείς ότι έχουμε βάλει τον έναν ενάντια στον άλλον. Αντιθέτως, τους χρειαζόμαστε όλους. Όλοι πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, όλοι μέσα μας πρέπει να αλλάξουμε. Να αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Να αλλάξουμε έναν παλιό εαυτό, με αυτόν ο οποίος, πιστεύω, ανταποκρίνεται στις πραγματικές μας δυνατότητες, στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, για να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε με ανάλογο τρόπο αυτές τις δυνατότητες, με φαντασία, κέφι, δημιουργικότητα, καινοτομία και πρωτοβουλία.
Να σταματήσουμε την αλληλοκατηγορία, να σταματήσουμε να ψάχνουμε τον κακό εχθρό μέσα ή έξω, ο οποίος, αν απαλειφθεί, όλα λύθηκαν ως δια μαγείας, και να ενισχύσουμε τα πλεονεκτήματά μας μέσα από την παιδεία, τη γνώση, τη στήριξη των πολιτών μας."

Από την ομιλία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Παπανδρέου μαγεύει με την αυτοπεποίθησή του



Ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου εντυπωσιάζει τους Γερμανούς βιομηχάνους. Τι έγραψε η Suddeutsche Zeitung για την επίσκεψή του




Η εκτίμηση ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου εντυπωσίασε στο Βερολίνο τους Γερμανούς βιομηχάνους με την άνετη και γεμάτη αυτοπεποίθηση εμφάνισή του, διατυπώνεται σε άρθρο του Claus Hulverscheidt, με τίτλο "Παπανδρέου: Θέλω να σώσω τη χώρα", που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Suddeutsche Zeitung.




"Εάν ο (σ.σ: Γερμανός υπουργός Οικονομίας και πρόεδρος του κόμματος των Φιλελευθέρων) Ρέσλερ είχε ήδη προλάβει να ακούσει την ομιλία Παπανδρέου θα έβλεπε έναν πρωθυπουργό σε μια εντελώς διαφορετική εμφάνιση από αυτή που κάποιοι ανέμεναν. Όχι δηλαδή σαν επαίτης ή σύνδικος πτώχευσης. Κάθε άλλο. Άνετος, με αυτοπεποίθηση και αντικειμενικός.







Το ακροατήριο, το οποίο λόγω προέλευσης δεν αρέσκεται σε υπερβολές, είναι εντυπωσιασμένο: Ήδη στη διάρκεια της ομιλίας οι 1.200 βιομήχανοι χαρίζουν άφθονο χειροκρότημα, το δε τελικό χειροκρότημα δεν είναι μόνο παρατεταμένο αλλά και εξαιρετικά θερμό.




Ως προς αυτό συνέτεινε το πολύ απλό μήνυμα που εκπέμπει ο Παπανδρέου στο ακροατήριο: Οι Έλληνες, λέει ο Παπανδρέου, έχουν κάνει πολλά λάθη στο παρελθόν, θέλουν όμως στο μέλλον να τα διορθώσουν. Για το λόγο αυτό αξίζουν οι επενδύσεις στη χώρα. Γι΄ αυτό είναι επίσης σωστό με τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων να κερδίσουν χρόνο για μεταρρυθμίσεις. Και γι’ αυτό η κρίση είναι και ευκαιρία. "Δεν είμαστε καθόλου φτωχή χώρα, ήμασταν μια χώρα με κακή διοίκηση".




Η αναφορά Παπανδρέου για τις περικοπές που έκανε η Ελλάδα με αναγωγή στα γερμανικά νούμερα εντυπωσιάζει τους επιχειρηματίες και τους κορυφαίους μάνατζερ, γράφει ο αρθρογράφος. "Το ίδιο ισχύει και όταν ο πρωθυπουργός μιλάει για πράγματα που άλλοι αρχηγοί κυβερνήσεων δεν θα τολμούσαν να εκστομίσουν, όπως οι παχυλές αγροτικές επιδοτήσεις που οδήγησαν τους Έλληνες αγρότες στο να επαναπαυτούν αντί να παράγουν προϊόντα για τις διεθνείς αγορές".




Η Αθήνα σχεδιάζει τώρα μεταρρυθμίσεις στον αγροτικό τομέα, στον οποίο προτεραιότητα θα δοθεί στη βιολογική γεωργία. Επίσης μεταρρυθμίσεις προγραμματίζονται στον Τουρισμό, στην Ενέργεια και κυρίως στη δημόσια διοίκηση. "Θέλω να σώσω τη χώρα, θέλω να αλλάξω την Ελλάδα".




Η αίθουσα σείεται από τα χειροκροτήματα όταν ο Παπανδρέου λέει ότι δεν τον απασχολεί εάν θα επανεκλεγεί. Η Άνγκελα Μέρκελ δεν λέει το ίδιο αλλά δράττεται της ευκαιρίας λόγω της ατμόσφαιρας που δημιούργησε ο Παπανδρέου και ευχαριστεί τον "αγαπητό Γιώργο" για τον γεμάτο θυσίες αγώνα που δίνει στη χώρα του.




Η Γερμανία λέει η Μέρκελ θα κάνει το παν για να βοηθήσει την Ελλάδα να ξεπεράσει την κρίση. "Ο Ρέσλερ δεν λέει το ίδιο όταν τελικά ύστερα από πολλές ώρες μετά τον Παπανδρέου ανεβαίνει στο βήμα. Εάν ρωτούσαν τον διοργανωτή για το πρόγραμμα της εκδήλωσης και πώς ήταν το χειροκρότημα για τον υπουργό Οικονομίας η απάντηση θα ήταν: "ευγενικό....", καταλήγει το άρθρο της Suddeutsche Zeitung.





news 247

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Γ. Παπανδρέου: «Αλλαγές παντού»

Αποφασισμένος να προχωρήσει σε όλες τις αλλαγές που απαιτούνται για την υλοποίηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος εμφανίζεται ο πρωθυπουργός κ. Γ.Παπανδρέου σε συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής».Λίγες ώρες μετά την επίσημη ανακοίνωση των μέτρων εξηγεί πως δεν υπάρχει κανένα δίλημμα, παρά μόνο η θέλησή του να μη ζήσει ποτέ η ελληνική οικογένεια τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας. Υπογραμμίζει ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος από την υπογραφή του μνημονίου και επαναλαμβάνει την πρόσκλησή του προς την αντιπολίτευση για εθνική συνεννόηση. «Πρέπει να στείλουμε ένα μήνυμα οι πολιτικές δυνάμεις ότι έχουμε καταλάβει το διακύβευμα για την πατρίδα μας» λέει χαρακτηριστικά. Την ίδια στιγμή πάντως στέλνει μήνυμα στους πολίτες που διαμαρτύρονται επισημαίνοντας ότι δικαίως αγανακτούν καθώς δεν μπορούν να ανεχθούν ένα πολιτικό σύστημα που οδήγησε στη σπατάλη και στη διαφθορά. «Κανείς όμως δεν μπορεί να κοροϊδεύει τον κόσμο» προσθέτει ο Πρωθυπουργός «ότι θα παραμείνουμε στο ευρώ αν δεν βάλουμε μόνοι μας τάξη στα του οίκου μας»:

- Κύριε Πρωθυπουργέ, αυτή τη στιγμή δεχόσαστε μια διπλή πίεση από τους ευρωπαίους εταίρους, οι οποίοι θέλουν να προχωρήσετε πιο γρήγορα τις αλλαγές, και από τους αγανακτισμένους πολίτες που δεν αντέχουν άλλες θυσίες. Πώς θα αντιμετωπίσετε αυτό το δίλημμα;

«Δεν υπάρχουν διλήμματα, υπάρχει μόνο η απόφαση: Να μη ζήσει ποτέ η ελληνική οικογένεια τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας και να αλλάξουμε τόσο ριζικά τη χώρα μας ώστε να απαλλαγεί από επιτηρήσεις και να σταθεί στα δικά της πόδια.


...
- Τι μηνύματα έχετε λάβει από το κίνημα των πλατειών;Πιστεύετε ότι έχετε εξηγήσει επαρκώς στους πολίτες τις συνέπειες της επιστροφής στη δραχμή;

«Το βασικό μήνυμα από τις πλατείες είναι ότι οι πολίτες δεν μπορούν πλέον να ανεχθούν ένα πολιτικό σύστημα που για χρόνια λειτούργησε στην αδράνεια, που οδήγησε τη χώρα στη διαφθορά και στη σπατάλη. Δικαίως αγανακτούν με όλα αυτά οι Ελληνες και οι Ελληνίδες. Είμαι ο πρώτος που επεσήμανε αυτά τα προβλήματα, ακόμη και πριν από τις εκλογές του 2009, και δεσμεύτηκα ότι πάμε να τα αλλάξουμε όλα. Ναι, μπορεί αυτή τη στιγμή να καλούμαστε να λύσουμε το άμεσο πρόβλημα για να μπορούμε να στεκόμαστε στα πόδια μας και να μη χρεοκοπήσει η πατρίδα μας, όμως ποτέ δεν ξέχασα τη βασική μου υπόσχεση, που είναι να αλλάξουμε την Ελλάδα. Και αυτό θα κάνω.

Και καταλαβαίνω τις δυσκολίες που περνούν καθημερινά οι πολίτες. Οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι υγιείς επιχειρηματίες. Πάνω απ΄ όλα οι νέοι, που σήμερα νιώθουν ότι πληρώνουν τα σπασμένα για λάθη και αμαρτίες που δεν διέπραξαν εκείνοι. Αλλά δεν πιστεύω ότι αυτοί που διαδηλώνουν στις πλατείες θέλουν τη χρεοκοπία της χώρας, ούτε μια επώδυνη επιστροφή στη δραχμή. Και δεν έχω κανέναν σκοπό να αφήσω την Ελλάδα να μπει σε μια οδυνηρή περιπέτεια. Με κατακόρυφη πτώση του βιοτικού επιπέδου όλων των Ελλήνων και την Ελλάδα αδύναμη, χωρίς την προστασία που της προσφέρει το ισχυρό νόμισμα. Είναι καταστάσεις που θα έκαναν τη σημερινή δοκιμασία να μοιάζει με Παράδεισο.

Αλλά κανείς δεν μπορεί πια να κοροϊδεύει τον κόσμο ότι θα παραμείνουμε στο ευρώ, αν δεν βάλουμε μόνοι μας τάξη στα του οίκου μας, αν δεν τιθασεύσουμε τα υπέρογκα ελλείμματα που κόντεψαν να μας ρίξουν στον γκρεμό.

Ή αν φανούμε ασυνεπείς προς τις υποχρεώσεις που αναλάβαμε απέναντι στους λαούς της Ευρώπης που μας δανείζουν. Και κανείς δεν μπορεί να κοροϊδεύει τον κόσμο ότι θα εξακολουθήσουν να μας δανείζουν χωρίς τίμημα: να παίρνουμε δηλαδή λεφτά χωρίς να κάνουμε τίποτε, χωρίς να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές που περιμένουμε χρόνια. Και αυτό πιστεύω ζητεί κάθε σκεπτόμενος πολίτης, είτε διαδηλώνει στις πλατείες είτε όχι: αλλαγές παντού, αλλαγές τώρα, στο κράτος, στο πολιτικό σύστημα, στο οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο. Αυτό είναι το δικό μου καθήκον. Παλεύουμε με νοοτροπίες δεκαετιών που πρέπει να αλλάξουμε σε λίγα χρόνια. Είναι δύσκολο, το ξέρω και το καταλαβαίνω. Αλλά αυτόν τον δρόμο ξεκινήσαμε και θα τον φέρουμε εις πέρας».



Ο Πρωθυπουργός μιλάει για την πρόκληση των μεταρρυθμίσεων και τις αλλαγές στην κυβέρνηση - σε συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής»

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

"Οι πολιτικές ελίτ ευθύνονται για την κρίση"

Του Paul Krugman / The New York Times

"Τα τελευταία τρία χρόνια ήταν καταστρεπτικά για πολλές οικονομίες στη Δύση. Τι έχει συμβεί;

Ακούγεται όλο και συχνότερα από την πολιτική ελίτ πως φταίει κυρίως ο κόσμος: ότι οι ψηφοφόροι ήθελαν το αδύνατο και οι πολιτικοί ενέδωσαν στην ανοησία του κόσμου. Νομίζω πως ήρθε η ώρα να επισημάνω ότι αυτές οι επιρρίψεις ευθυνών στον κόσμο είναι θανάσιμα εσφαλμένες. Δεν ήταν η ανταπόκριση σε αιτήματα του κόσμου που μας οδήγησε σε αυτή την κατάσταση. Ηταν, με λίγες εξαιρέσεις, πολιτικές επιλογές μικρών ομάδων ισχυρών ανθρώπων. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ίδιοι που σήμερα μας κάνουν κήρυγμα υπέρ της σοβαρότητας.

Τελευταία οι Αμερικανοί ακούν συνέχεια για την ανάγκη να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα. Και μόνον αυτό είναι λάθος, γιατί πρώτη μας μέριμνα έπρεπε να είναι η δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Και τι έγινε το δημοσιονομικό πλεόνασμα που είχαμε το 2000; Τρία πράγματα. Πρώτον, οι φοροαπαλλαγές του Μπους αύξησαν το χρέος κατά περίπου δύο τρισ. δολάρια την περασμένη δεκαετία. Δεύτερον, οι πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν το αύξησαν κατά ακόμη 1,1 τρισ. δολάρια. Και, τρίτον, η Μεγάλη Υφεση συρρίκνωσε τα έσοδα και οδήγησε σε εκτίναξη των δαπανών για επιδόματα ανεργίας.

Ποιος έφταιγε για αυτά; Οχι ο μέσος άνθρωπος. Ο πρόεδρος Μπους μείωσε τους φόρους λόγω κομματικής ιδεολογίας, όχι για να ανταποκριθεί σε κάποιο λαϊκό αίτημα. Το μεγαλύτερο μέρος τους προοριζόταν, άλλωστε, για μια μικρή πλούσια μειοψηφία. Επέλεξε να εισβάλει στο Ιράκ επειδή ήθελε ο ίδιος και οι σύμβουλοί του και όχι επειδή οι Αμερικανοί επιθυμούσαν έναν πόλεμο κατά ενός καθεστώτος που δεν είχε καμία σχέση με την 11η Σεπτεμβρίου. Και, τέλος, η ύφεση δημιουργήθηκε από έναν χρηματοπιστωτικό τομέα που είχε αποθρασυνθεί εξαιτίας της ανεπάρκειας ρυθμίσεων. Και ποιος έφταιγε για την απορρύθμιση του κλάδου; Οι ισχυροί στην Ουάσιγκτον, που είχαν στενούς δεσμούς με τον χρηματοπιστωτικό κλάδο. Επιτρέψτε μου μια ιδιαίτερη μνεία στον Αλαν Γκρίνσπαν, που διεδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην απορρύθμιση και στην έγκριση των φοροαπαλλαγών του Μπους και τώρα κάνει κήρυγμα για το έλλειμμα. Δεν ήταν λοιπόν η απληστία του απλού ανθρώπου που προκάλεσε την κρίση, αλλά τα λάθη των ελίτ.

Τα ίδια ισχύουν και για την ευρωπαϊκή κρίση. Ωστόσο, η επίσημη ερμηνεία των ευρωπαϊκών χωρών είναι πως οι κυβερνήσεις παραχώρησαν υπερβολικά πολλά στις μάζες χωρίς να συγκεντρώνουν φόρους. Αυτό ισχύει στην περίπτωση της Ελλάδας. Δεν ισχύει, όμως, για την Ιρλανδία και την Ισπανία, που είχαν χαμηλό χρέος και δημοσιονομικό πλεόνασμα στην αρχή της κρίσης.

Οι ηγεσίες δημιούργησαν ένα ενιαίο νόμισμα χωρίς τους απαιτούμενους θεσμούς. Το σχέδιο του ευρώ δεν ήταν παρά μια επιλογή των ελίτ που την επέβαλαν σε απρόθυμους ψηφοφόρους.

Τι σημασία έχουν όλα αυτά; Μία απάντηση είναι ότι οι πολιτικοί είναι υπόλογοι. Οσοι υποστήριξαν πολιτικές που οδήγησαν σε διόγκωση του ελλείμματος δεν μπορούν να παρουσιάζονται τώρα ως φανατικοί της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Οσοι εγκωμίαζαν την Ιρλανδία δεν μπορούν να μας κάνουν κήρυγμα περί υπεύθυνης διακυβέρνησης. Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως με αυτές τις θεωρίες, που αθωώνουν όσους μας οδήγησαν ώς εδώ, χάνουμε κάθε ευκαιρία να διδαχθούμε από την κρίση. Πρέπει να επιρρίψουμε την ευθύνη σε αυτούς που φταίνε, στις πολιτικές ελίτ."

Πηγή: Καθημερινή

Διαβάστε και ΕΔΩ.

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Ο στόχος είναι να μην ζήσει ποτέ η ελληνική οικογένεια τι σημαίνει χρεοκοπία. Ποτέ.

Ένας χρόνος μηχανισμός στήριξης – Μία η απόφαση: Με τίποτα πίσω. Δεν θα αφήσουμε με τίποτα την Ελλάδα να ξανακινδυνεύσει με χρεοκοπία. Όχι στα μοιρολόγια και στους κήρυκες της μιζέριας - Βαθειές αλλαγές υπέρ του πολίτη η μόνη μας έγνοια. Τι θα είχαμε χάσει χωρίς το μηχανισμό στήριξης – Τι δεν ζήσαμε.

ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
ΘΕΜΑΤΩΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ - ΜΙΑ Η ΑΠΟΦΑΣΗ: ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΣΩ

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΞΑΝΑΚΙΝΔΥΝΕΥΣΕΙ ΜΕ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ. ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΗΡΥΚΕΣ ΤΗΣ ΜΙΖΕΡΙΑΣ - ΒΑΘΕΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΓΝΟΙΑ. ΤΙ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΧΑΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ - ΤΙ ΔΕΝ ΖΗΣΑΜΕ.




1. Συμπληρώνεται αυτές τις μέρες ένα χρόνος από τότε που η Ελλάδα αναγκάστηκε, υπό το βάρος των εγκλημάτων της προηγούμενης κυβέρνησης, να προσφύγει στον ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Μηχανισμό Στήριξη που φτιάξαμε από το μηδέν και έσωσε την Ελλάδα από την οριστική καταβύθιση στην άβυσσο.

2. Πολλοί κάνουν απολογισμό. Και εστιάζουν στις θυσίες που έγιναν, στο πόσο μειώθηκαν οι μισθοί, οι συντάξεις, στις πολύ δύσκολες στιγμές που περνάει η αγορά, στους ανέργους.

- Εστιάζουν στη δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας. Και μας πονάει όλους.

3. Για να είναι σωστή η εικόνα όμως, καλό θα είναι όσοι προβαίνουν σε απολογισμούς να αναφέρουν και το τι θα είχαμε χάσει, τι θα είχαμε ζήσει, αν δεν υπήρχε ο μηχανισμός στήριξης. Αν δεν είχαμε βρει τα 110 δισ. για να συνεχιστεί η λειτουργία του κράτους. Ότι από τα μέσα Μαΐου του 2010 ...

- Δεν θα μιλούσαμε για μείωση μισθών, αλλά για παύση πληρωμής μισθών από το κράτος.

- Δεν θα μιλούσαμε για μείωση συντάξεων, αλλά για παύση καταβολής συντάξεων από το κράτος.

- Δεν θα μιλούσαμε για προβληματικό τραπεζικό σύστημα, αλλά για πλήρη κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα με εκατομμύρια Έλληνες, έρμαια του ανεξέλεγκτου πανικού, να σηκώνουν ακόμη και τις μικρότερες καταθέσεις τους.

- Δεν θα μιλούσαμε απλά για την πληγή της ανεργίας, αλλά για πρωτόγνωρες καταστάσεις στη χώρα μας με εκατομμύρια συσσίτια.

- Δεν θα μιλούσαμε για το τι θα γίνει το 2012, 2013, 2014. Δεν θα μιλούσαμε για το αύριο. Απλά, δεν θα υπήρχε αύριο.


4. Τι άλλο δεν ζήσαμε αφού δεν χρεοκοπήσαμε πέρσι;

- Όλοι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και μετά λιποτάκτησαν, όλοι αυτοί που σήμερα κηρύττουν τη μιζέρια, παριστάνουν τους λυπημένους για την κατάσταση της χώρας και προσποιούνται ότι έχουν όλες τις λύσεις, μαζί με αυτούς που τους υμνούσαν για μία εξαετία και σήμερα δίνουν μαθήματα οικονομικής πολιτικής από τα τηλεπαράθυρα, όλοι αυτοί θα είχαν εξαφανιστεί από προσώπου γης.

5. Και τι άλλο θα πρέπει να θυμούνται όλοι για να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα για το τι συνέβη τον τελευταίο χρόνο;

- Ότι και η ύφεση (πάνω από -2% το 2009), και η ραγδαία μείωση της ανταγωνιστικότητας (πτώση 36 θέσεων μέσα σε μία πενταετία μέχρι το 2009), και η ανεργία που μόνο «μαγειρεμένη» κρατιόταν σε μονοψήφιο νούμερο, και το δημόσιο που γονάτισε από το ρουσφέτι (2 προσλήψεις για μία αποχώρηση το 2009) και τα εξοντωτικό για τη χώρα έλλειμμα (έφτασε τα 36 δισ. το 2009) και χρέος (σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε μία πενταετία), προηγήθηκαν του Μηχανισμού Στήριξης και οδήγησαν σε αυτόν. Ο Μηχανισμός Στήριξης ήταν το αποτέλεσμα και όχι η αφετηρία.


- Όποιος το «ξεχνάει» αυτό απλά θέλει να ξεχάσουμε τις εγκληματικές ευθύνες των προηγούμενων.

- Σήμερα ζούμε τα απόνερα αυτής της οδυνηρής για τον τόπο πραγματικότητας.

5. Κανείς δεν λέει ότι τα πράγματα είναι ρόδινα. Η κατάσταση ήταν και παραμένει πολύ δύσκολη. Η χώρα είναι στην εντατική. Αλλά γλυτώσαμε τα χειρότερα. Μείναμε ζωντανοί. Και το παλεύουμε εκεί που οι προηγούμενοι λιποτάχτησαν. Πήραμε ανάσα ζωής, ανάσα 110 δισ. Αλλά ο μηχανισμός και ο δανεισμός είναι το μέσο. Ο σκοπός είναι να αλλάξουμε βαθειά τη χώρα ώστε να μην ξαναβρεθεί ποτέ στην κατάσταση που την παραλάβαμε. Να σταθεί στα δικά την πόδια, ώστε να μην ξαναχρειαστεί δάνειες δυνάμεις για να επιζήσει.

- Ο στόχος είναι να μην ζήσει ποτέ η ελληνική οικογένεια τι σημαίνει χρεοκοπία. Ποτέ.

- Και μία είναι η απόφασή μας: Με τίποτα πίσω. Δεν θα αφήσουμε με τίποτα την Ελλάδα να ξανακινδυνεύσει με χρεοκοπία. Μοναδική μας έγνοια οι βαθειές αλλαγές υπέρ του πολίτη.

- Τα προβλήματα είναι πολλά. Αλλά προχωράμε. Δεν σταματάμε. Ποτέ δεν θα σταματήσουμε. Ποτέ.

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Γίνε εσύ η αλλαγή που ψάχνεις να βρεις στον κόσμο

Κοιτάζω με μεγάλη αγωνία τις εξελίξεις στην Ανατολή, εκεί όπου συνάνθρωποι μας δεν θέλουν το παλιό, εκεί οπού θέλουν να πάνε μπροστά με όλο τους το είναι. Για αυτούς, για ένα αληθινό μέλλον των παιδιών τους, για την ίδια την ζωή.
Ζω εδώ χαώδης καταστάσεις, όπου μια μερίδα ανθρώπων θέλει πάσης θυσίας να μείνει κολλημένη στο παρελθόν, να γυρίζουμε πάντα και παντού σε «κεντημένα» κακός εννοούμενα μιας μικρής ομάδας. Μικρή, αλλά δυστυχώς με πολλά προνόμια μέχρι τώρα, με προσβάσεις στο δημόσιο λόγω, ικανή για εκβιασμούς και πλύσιμο εγκεφάλου, κ.α. Από την άλλη ένα μεγάλο μέρος του κόσμου ο οποίος περιμένει βουβός, προσμένει την Αλλαγή, σε αυτή την Αλλαγή που νιώθουν ότι είναι η σωστή για το μέλλον, αλλά απλά περιμένει. Μήπως και τώρα θα μπορέσει κάποιος με ένα «μαγικό ραβδί» να κάνει ένα, μόνο ένα μικρό ρουσφετάκι, μόνο για αυτούς… Ακούμε κούφια λόγια δικηγόρων και οικονομολόγων, που περνάνε από τα παράθυρα τηλεοράσεων, για να βρούνε άλλα κοροΐδα στην ουρά στα γραφεία τους, για μια «χρυσή» συμβουλή που θα γεμίσει τις τσέπες τους και τους τραπεζικούς λογαριασμούς. Και ούτε ένας από μας δεν αναρωτιέται αν φταίμε και εμείς για το «τώρα» που ζούμε… Αν με αυτό το αιώνιο: «Θα βολευτεί και το παιδί μας, όπως το κάναμε και εμείς», με το να ψηφίζουμε και να γινόμαστε μέλη κομμάτων μόνο για προσωπικά οφέλη, να κάνουμε «συνδικαλισμό» μόνο για να είναι εφαλτήριο στην προσωπική μας εξέλιξη, και πολλά άλλα, δεν είμαστε υπεύθυνοι για τίποτα, αν είμαστε οι αιώνιοι «αθώοι» της υπόθεσης. Και αναρωτιέμαι αν για άλλη μια φορά θα ακούσουμε τα διάφορα παπαγαλάκια του παρελθόντος, η αν θα βουλώσουμε επιτέλους τα αυτιά μας και θα ανοίξουμε τις καρδιές και τα μυαλά μας, έτσι ώστε να γινόμαστε ικανοί να «βλέπουμε» το αυτονόητο. Μόνο εμείς μπορούμε να αλλάξουμε τον κακό μας εαυτό και να δώσουμε ένα αληθινό μέλλον στα παιδιά μας.
Μου φαίνεται τόσο απλό. Όλοι το ξέρουμε και δεν είναι ανάγκη πια να το κρύψουμε. Η Αλλαγή πρέπει και μπορεί να γίνει μόνο από μέσα μας!

«Γίνε εσύ η αλλαγή που ψάχνεις να βρεις στον κόσμο».

Mahatma Gandhi