«Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους.» Ελιονορ Ρούσβελτ

Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Αυτούς που ονειρεύονται


Αυτούς που ονειρεύονται τους αναγνωρίζεις,
έχουν στα μάτια ένα πέπλο θλίψης.
Έχουν τη μελαγχολία αποκοιμισμένη
στην άκρη των χειλιών,έχουν το ύφος
ανθρώπου που κάτι ψάχνει απελπισμένα.

Το ονείρεμα είναι κουραστικό,δεν είναι για τον καθένα.
Είναι για τους θαρραλέους.'Oπως η θάλασσα και η αγάπη.

~ Roberto Benigni

Τι μου θυμίζει?


Ιδού λοιπόν ο μέγας ευεργέτης της ανθρωπότητας!!! Χάρις σε αυτόν επιβίωσαν τα κράτη τουλάχιστον για 150 χρόνια ακόμα. Διαβάστε το γιατί.
Εγώ ομολογώ πως δεν το γνώριζα. Το έλαβα από ένα φίλο μου με email ήταν ανώνυμο, δυστυχώς… Όπως όμως και να έχει, ευχαριστούμε τον συγγραφέα του για τις αποκαλύψεις που μας δίνει και είναι τόσο χρήσιμες στο να καταλάβουμε με τί μπλέξαμε…
Δήλωση του Αβραάμ Λίνκολν κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου:”Έχω δυο μεγάλους εχθρούς. Το στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το στρατό των τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δυο αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι ο πίσω μου.”
Πότε έκανε αυτή τη δήλωση ο Λίνκολν;
Όταν κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου οι τραπεζίτες που δάνειζαν το κράτος με 24% τόκο προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να τους δίνει τόκο 36%. (!!)
Τι έκανε ο Λίνκολν; Απλά ενεργοποίησε το δικαίωμα που έχει κάθε κράτος να εκδίδει χρήμα. Έτσι ο Λίνκολν θαρραλέα άρχισε να τυπώνει δολάρια για τη χρηματοδότηση του πολέμου, σώζοντας τη χώρα του από τις μελλοντικές πληρωμές των υπέρογκων τόκων προς τις τράπεζες.
Και όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε ο Λίνκολν λίγο καιρό μετά. Δολοφονήθηκε. Μετά τη δολοφονία του Προέδρου Λίνκολν το 1865 κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να αρνηθεί να δανειστεί η χώρα από τους τραπεζίτες και να μη τους πληρώνει τόκο.
Ή για να ακριβολογούμε, ένας ακόμα Πρόεδρος των ΗΠΑ τόλμησε 100 χρόνια μετά τον Λίνκολν να το ξανακάνει, δηλαδή να μη δανειστεί η χώρα από τις τράπεζες αλλά να εκδώσει χρήμα χωρίς τόκο, και ο οποίος και αυτός είχε την ίδια κατάληξη με τον Λίνκολν. Δολοφονήθηκε και αυτός λίγο καιρό μετά την απόφασή του.Ήταν ο Τζον Κένεντι. Αλλά για να καταλάβουν οι αναγνώστες μας πώς ακριβώς οι μεγαλοτραπεζίτες καταδυναστεύουν τις χώρες και τις οικονομίες πρέπει να τους εξηγήσουμε τα παρακάτω απίστευτα (ΝΑΙ – ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ) αλλά απόλυτα αληθινά πράγματα.
Ενώ το Σύνταγμα των ΗΠΑ δίνει το δικαίωμα στο Κογκρέσο να εκδίδει χρήμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση έχει μεταφέρει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος και μάλιστα με επιτόκιο στο ‘Federal Reserve’ το οποίο δεν είναι κρατικό αλλά ένα όργανο των μεγάλων τραπεζών που είναι και οι μέτοχοί του. Έτσι λοιπόν το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ τυπώνει στα πιεστήριά του το χρήμα που χρειάζεται η χώρα. Αμέσως μετά το δίνει στο ‘Federal Reserve’ δηλαδή στους τραπεζίτες, το οποίο Federal Reserve το δανείζει πίσω στο Αμερικανικό κράτος με τόκο(!!!)
Έτσι για να καταλάβετε: Μόνο ο τόκος που πληρώνουν οι ΗΠΑ στις τράπεζες του Federal Reserve για το Αμερικανικό χρέος φθάνει το χρόνο τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια !!!
Προσέξτε: Πληρώνουν οι Αμερικανοί φορολογούμενοι 400 δισεκατομμύρια δολάρια τόκο στους τραπεζίτες για χρήματα που έχει τυπώσει το Αμερικανικό κράτος και τα έχει δώσει δωρεάν στους τραπεζίτες (και οι οποίοι τους τα δανείζουν πίσω με τόκο) (!!!) Βλέποντας ο Πρόεδρος Κένεντι αυτήν την εξόφθαλμη αδικία για τον Αμερικανικό λαό, αποφασίζει το 1963 με το νόμο Νο:11110 να πάρει πίσω τις εξουσίες του ‘Federal Reserve’ και να τυπώσει και διανείμει χρήμα το ίδιο το κράτος παρακάμπτοντας τους τραπεζίτες.
Τύπωσε δισεκατομμύρια δολάρια για τα οποία το Αμερικανικό Δημόσιο δεν πλήρωνε κανένα τόκο στο Federal Reserve. Μάλιστα τα χαρτονομίσματα του Κένεντι έγραφαν επάνω UNITED STATES NOTE αντί του FEDERAL RESERVE NOTE που γράφεται πάντα. Αυτά τα UNITED STATES NOTE χαρτονομίσματα αποτέλεσαν θανάσιμη απειλή για το Federal Reserve System και τους τραπεζίτες αφού τους αφαιρούσαν δισεκατομμύρια δολάρια τόκους. Πέντε (5) μήνες μετά το τύπωμα των άτοκων δολαρίων ο Πρόεδρος Κένεντι δολοφονήθηκε.
Μετά την δολοφονία του Κένεντι κανένας άλλος Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να κάνει χρήση του νόμου Κένεντι παρ’ότι ο νόμος αυτός ισχύει μέχρι σήμερα.(!!) Δηλαδή με το νόμο του Κένεντι θα μπορούσαν οι ΗΠΑ τα περίπου 3 τρισεκατομμύρια δολάρια που τύπωσαν τα τελευταία 4 χρόνια να τα τύπωναν και να τα χρησιμοποιούσαν χωρίς καθόλου τόκο. Αντίθετα όμως τα τύπωσαν, τα έδωσαν στο Federal Reserve (δηλαδή στους τραπεζίτες), για να τα δανειστούν στη συνέχεια με τόκο (!!!!)
Και για όσους είναι ακόμα δύσπιστοι ας μάθουν τι έλεγε ένας άλλος μεγάλος Αμερικανός Πρόεδρος, ο Τόμας Τζέφερσον (από τους δημιουργούς του Αμερικανικού θαύματος – του τότε, του αληθινού): “Εάν ποτέ στο μέλλον ο Αμερικανικός λαός επιτρέψει στους τραπεζίτες να ελέγξουν την έκδοση του χρήματος, οι χρηματοδοτικοί οργανισμοί που θα γιγαντωθούν, πρώτα με πληθωρισμό και μετά με ύφεση, θα στερήσουν από τους ανθρώπους την ιδιοκτησία τους έως ότου τα παιδιά τους ξυπνήσουν άστεγα στη γη που οι πατεράδες τους κατέκτησαν».
Και για την ιστορία: Οι δολοφόνοι και του Λίνκολν (John Wilkes Booth) και του Κένεντι (Lee Harvey Oswald) δολοφονήθηκαν και οι δυο πριν προλάβουν να δικαστούν.
πηγή 

Τι μου θυμίζει? Μα τι άλλο, παρά μόνο τον Έλληνα Πρωθυπουργό που ΡΙΧΤΗΚΕ από το αξίωμα του, όταν είπε στους τραπεζίτες να συμμετέχουν στα βάρη, έτσι ώστε να μην κοπούν άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις. (Αν θυμάστε, οι ιδιωτικές ελληνικές τράπεζες είχαν το μεγαλύτερο κέρδος σε όλο το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης τουλάχιστον, και στις 2 θητείες του Καραμανλή.) Σε σχέση με το άρθρο που επισυνάπτω, θυμίζω ότι στις ΗΠΑ υποχρεωτικά μένουν οι Πρόεδροι για μια θητεία, δηλαδή για τουλάχιστον 4 χρόνια. Όπως λέει το πολύ ενδιαφέρον άρθρο, εκεί βρίσκουν άλλες λύσεις…

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Μεγαλώσαμε τα παιδιά μας σαν πρίγκιπες, που στα δύσκολα δραπετεύουν


538273_420669101298598_1895143836_n
«H Κουρούνα με το νου της εμαγείρευε το φάβα»…Από όλες τις παροιμίες που μου έχει πει η γιαγιά μου αυτή νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα στην εποχή που ζούμε. Με τους πολλούς «επαναστάτες» χωρίς την επανάσταση.
Γιατί πιο εύκολο είναι απλώς να ρίχνουμε το ανάθεμα, να ψέγουμε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση, να κάνουμε την επανάσταση της πολυθρόνας χωρίς καμία ενδοσκόπηση και αυτογνωσία. Για να τα πάρουμε όμως από την αρχή. Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Μια φορά και έναν καιρό η τιμή , το ήθος, η αξιοπρέπεια, η υπερηφάνεια εξαφανίστηκαν. Τι έγιναν όλες αυτές οι αξίες στις οποίες γαλουχήθηκαν στρατιές ελληνικών γενεών μέσα από τη θρησκεία , την οικογένεια ή το σχολείο; Και πού χάθηκε το νήμα; Γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο απατεώνας ή ο φοροφυγάς έμαθε από τους γονείς του πώς να κλέβει ή πώς να εξαπατά τον διπλανό του για να αποκτήσει εύκολο χρήμα… Ή μήπως από εκεί το έμαθε ;
Η γενιά που ακολούθησε τη Μεταπολίτευση ήταν αρκετά στερημένη. Διψούσε πρωταρχικά για Ελευθερία και Δημοκρατία, ώστε όταν αυτές οι αξίες συνοδεύτηκαν και από υλικά αγαθά , η δίψα έγινε μανία για το χρήμα…
Και ως ένα βαθμό είναι φυσικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις μια γενιά πριν από τη δικτατορία, με το ζόρι έμπαινε φαγητό στο σπίτι. Με τις πρώτες οικονομίες ο Έλληνας επένδυσε στη γη, έχτισε σπίτι , αγόρασε εξοχικό και αυτοκίνητο.
Η είσοδος στην τότε ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα του έδωσε τη δυνατότητα να γυρίσει τον κόσμο και να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες της προηγμένης Τεχνολογίας. Ο αγρότης και τα παιδιά του παράτησαν την ύπαιθρο και ονειρεύτηκαν τη μεγάλη ζωή στην πόλη. Ήρθαν και τα ευρωπαϊκά κονδύλια και το όνειρο έγινε πραγματικότητα με τη σιωπηλή ανοχή πολιτών και πολιτικών.
Γιατί, μαζί μπορεί να μην τα φάγαμε αλλά μαζί τα ζήσαμε, τα βλέπαμε και τα ανεχόμαστε. Επειδή και η αδιαφορία και ο ωχαδερφισμός εμπεριέχουν την ίδια δόση συνενοχής. Κοινό μυστικό ήταν στις συζητήσεις μας ότι είμαστε πλούσιοι πολίτες που ζούμε σε μία φτωχή χώρα. Μία χώρα που ως καλοί πατριώτες την αρμέγαμε χωρίς να της προσφέρουμε τίποτα..
Και ας μην κάνουμε πως μάθαμε τη λέξη λιτότητα τα τελευταία δύο χρόνια της κρίσης.Τη θυμάμαι από τότε που πήγαινα δημοτικό. Όλοι οι πολιτικοί την χρησιμοποιούσαν για να δώσουν έμφαση στον κούφιο ξύλινο λόγο τους, να δώσουν υποσχέσεις ότι θα την εφαρμόσουν αλλά χωρίς αντίκρισμα.’ Ολοι γνώριζαν ότι υπάρχει πρόβλημα, κανείς δεν ήθελε να το αγγίζει. Και τώρα που έσκασε, ο ένας επιρρίπτει την ευθύνη στον άλλον.
Και το πιο θλιβερό είναι ότι η γενιά της δεκαετίας του ‘90 και μετά είναι η πιο έξυπνη και η πιο μορφωμένη των τελευταίων χρόνων, όπως είπε – μεταξύ άλλων – και ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς: «Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν τις καλύτερα ίσως μορφωμένες γενιές» στην ιστορία τους. Και τώρα που είναι έτοιμοι να δουλέψουν, η κοινωνία λέει «δεν υπάρχει χώρος για εσάς». Δημιουργούμε μια χαμένη γενιά.»
20090707_smirnov_koshelekΑπό την generation X της προηγμένης Τεχνολογίας, των smart phones, των ταμπλετών και των γιάπηδων περάσαμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην generation Lost.
Είναι αλήθεια ότι ο Έλληνας εκτός από τα μπετά επένδυσε και στη μόρφωση των παιδιών του. Πανεπιστήμια, ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά. Τα προσόντα των νέων Ελλήνων δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτά των ξένων. Μόνο που τώρα είναι υπερβολικά και άχρηστα. Και τα κίνητρα των γονιών δεν ήταν και τόσο αγνά.
Πέρα από την ανταγωνιστική φύση του Έλληνα που θέλει πάντα ό,τι έχει ο διπλανός του ή το παιδί του να γίνει καλύτερο από του γείτονα, η επιμονή για το Πανεπιστήμιο έκρυβε τη δική του ανάγκη να αποκτήσει ο απόγονός του κύρος και χρήμα. Την πίεση να επιλέξουμε το επάγγελμα του γιατρού, του δικηγόρου τη ζήσαμε τουλάχιστον δύο γενιές.
Και, δυστυχώς, αυτό δεν είναι μόνο η δική μου άποψη. Η μελέτη της European Social Survey είναι αποκαλυπτική. Στην ερώτηση, πόσο σημαντικό είναι για εσάς να αποκτήσετε χρήματα και να είστε πλούσιοι, οι Έλληνες βρίσκονται στην τέταρτη θέση -με πρώτη τη Ρωσία ενώ, στη συνέχεια ακολουθεί το Ισραήλ και η Τσεχία..
Ο πλούτος έγινε ο θεός και ο τζόγος ο ημίθεος της νεολαίας.
Μετά το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» της περιόδου της δικτατορίας που γράφτηκε με αίμα στο Πολυτεχνείο, οι πορείες διαμαρτυρίας περιορίστηκαν σε αιτήματα γενικά και αόριστα για μία καλύτερη παιδεία και σε καταλήψεις σχολικών κτιρίων χωρίς οργάνωση , ουσία και στόχο. Κάθε γενιά που ακολουθεί εγκλωβίζεται ακόμα περισσότερο στον μικρόκοσμό της, την αφορούν μόνο τα πάρτυ , οι εκδρομές και αφήνει τα Πανεπιστήμια βορρά των επαγγελματιών συνδικαλιστών, που έχουν εκπαιδευτεί σε ένα μόνο πράγμα. Να ζουν παρασιτικά στις παρυφές του συστήματος, να ψέγουν, να κατηγορούν και να καταγγέλλουν χωρίς να προτείνουν αλλά πάντα στο τέλος γεύονται το μέλι μέχρι το μεδούλι.
Και εκεί που περίμενε κανείς, η κρίση να έχει θυμώσει περισσότερο τους νέους, τη γενιά των 20 άρηδων που έχουν προεξοφλήσει οι ηγέτες της ΕΕ ότι είναι ήδη χαμένη, δεν κουνιέται φύλο..
Και εκεί που περίμενε κανείς να ξυπνήσει το επαναστατικό τους πνεύμα, για την αδικία να πληρώνει η πιο εξελιγμένη γενιά όλα τα λάθη των προηγούμενων , να ξεχυθούν στους δρόμους και να παρασύρουν τους αδελφούς, τους γονείς και τους παππούδες τους σε μαζικές πορείες και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στέκονται αποχαυνωμένοι να κοιτούν στο άπειρο..
Και δεν μιλάμε για βία, αλλά για θυμό, οργή που κάνουν το αίμα σου να βράζει τόσο που να θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο…
Αν περάσεις από φοιτητικό στέκι θα δεις νέους να συνωστίζονται σε καφετέριες γεμάτες καπνό, να παίζουν χαρτιά, να απολαμβάνουν το φρέντο τους και να μιλούν για μπάλα… Σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Σαν να ζουν σε έναν ιδεατό, όμορφο κόσμο. Σαν να αρνούνται τη σκληρή πραγματικότητα..
Ας το παραδεχτούμε, λοιπόν. Γαλουχήσαμε γενιές πανέξυπνων, ταλαντούχων αλλά καλομαθημένων παιδιών που αναζητούν τα εύκολα και δραπετεύουν στα δύσκολα. Τα αγόρια μεγάλωσαν σαν πρίγκιπες και τα κορίτσια σαν πριγκίπισσες. Τα αγόρια έμαθαν να τα θέλουν όλα και γρήγορα. Τα κορίτσια εκπαιδεύτηκαν να ζητούν το τέλειο, το ιδανικό , τα άπιαστο. Δύο κόσμοι που συναντώνται σπάνια. Δεν έμαθαν να μοχθούν, να προσπαθούν , να ιδρώνουν. Το αξιακό σύστημα της τιμής, του ήθος της αξιοπρέπειας, της υπερηφάνειας δεν αφομοιώθηκε από τις νέες γενιές, γιατί ο ιός του χρήματος πρόλαβε να μολύνει τις παλαιότερες.
Και όλα αυτά έγιναν επειδή κριτήριο αγάπης ήταν η υπερβολική προσφορά υλικών αγαθών στα παιδιά χωρίς μέτρο και έλεγχο. Δίναμε όπως ακριβώς ζούσαμε. Ασύδοτα.
Η γενιά των 20 άρηδων φαίνεται να είναι, ίσως, πιο αδικημένη σε σχέση με τις γενιές της δεκαετίας ‘70 και ‘80 που έζησαν και την περίοδο της επίπλαστης ευδαιμονίας. Στην πραγματικότητα, όμως, αν δεν γίνει κάτι άμεσα η γενιά που θα ζήσει πέτρινα χρόνια είναι αυτή που έχει κάνει τα πρώτα βήματα ή δεν έχει γεννηθεί ακόμα..
Όσο είναι ακόμα καιρός, λοιπόν, μη μαθαίνετε στα παιδιά σας πώς θα γίνουν πλούσιοι αλλά πως θα γίνουν ευτυχισμένοι . Όταν μεγαλώσουν θα μπορούν να αναγνωρίσουν την αξία των απλών πραγμάτων και όχι την τιμή τους…

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Αχ να 'ξερες τι δύναμη μου δίνει η δύναμή σου

H επιλογή της Μαργαρίτας : «Τι θα έκανα αν είχα 550 εκατ. δολάρια».


Η πρώην σύζυγος πρωθυπουργού λέει ότι έχει δύο επιλογές : ή να αγνοήσει τους ισχυρισμούς ή να προχωρήσει σε μηνύσεις. «Επιλέγω το δεύτερο»
Η πρώην σύζυγος πρωθυπουργού λέει ότι έχει δύο επιλογές : ή να αγνοήσει τους ισχυρισμούς ή να προχωρήσει σε μηνύσεις. «Επιλέγω το δεύτερο»
Πριν από ένα μήνα καθώς σηκωνόμουν από το κρεβάτι μου χτύπησε το κινητό μου. Η φωνή  στο κινητό μου είπε : «Μαργαρίτα, το «Βήμα» και το «Πρώτο Θέμα»  δημοσιεύουν άρθρα για σένα . Τα είδες;»
Εδώ και καιρό δεν διαβάζω εφημερίδες και δεν βλέπω ειδήσεις στην τηλεόραση γιατί λένε ψέματα και σπέρνουν το μίσος, το φόβο και την ανησυχία. I don’t want this rage and bleakness in my heart. I know we are better than that.
Η φωνή στο τηλέφωνο με πληροφόρησε ότι υποτίθεται, πως έχω κατάθεση 550 εκ. δολαρίων στην Ελβετία. «Αστειεύεσαι βέβαια» φώναξα.
«Είσαι στη λίστα Λαγκάρντ» συνέχισε η φωνή στο τηλέφωνο. Η Κριστίν Λαγκάρντ είναι γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και πρώην Υπουργός Οικονομίας της Γαλλίας. Η λίστα αποκάλυπτε  λογαριασμούς ελλήνων φοροφυγάδων στο εξωτερικό, και παραδόθηκε στις αρμόδιες  υπηρεσίες της κυβέρνησης «για ξέπλυμα μαύρου χρήματος»,  για περαιτέρω διερεύνηση. Από αυτές τις υπηρεσίες,  οι πληροφορίες των οποίων βασίζονται σε καθαρά κουτσομπολιά, διέρρευσε το όνομά μου στις εφημερίδες . « Και μη χειρότερα!»  φώναξα.  «Άλλο ένα ψέμα»!
Έχω σταματήσει να διαβάζω ελληνικές εφημερίδες και να βλέπω ειδήσεις  στην ελληνική τηλεόραση γιατί  λένε ψέματα και σπέρνουν το μίσος, το φόβο και την ανησυχία.
Στη ζωή μου έχουν συμβεί πολλά απρόβλεπτα γεγονότα, που θα μπορούσαν να με γράψουν στο βιβλίο Γκίνες. Υπήρξα νύφη πρωθυπουργού, σύζυγος πρωθυπουργού και μητέρα πρωθυπουργού. Το όνομα μου είναι Μαργαρίτα Παπανδρέου. Το πατρικό μου όνομά  ήταν Μαργαρίτα Τσάντ, παιδί μιας οικογένειας  από την εργατική τάξη της πόλης Έλμχερστ  του Ιλλινόϊς.
Ίσως δεν είναι και τόσο παράξενο για μια αμερικανίδα να γίνει πρώτη κυρία της Ελλάδας. Συνδέεται με την ιδέα του αμερικάνικου ονείρου –  με το μύθο  του φτωχού που γίνεται πλούσιος. Ωστόσο,  ποτέ μου δεν ονειρεύτηκα τα πλούτη που μου αποδίδουν σήμερα.
Με έχουν περιγράψει όμως, σαν άτομο με  μεγάλες φιλοδοξίες.  Σε ένα ταξίδι που έκανα στην πόλη καταγωγής μου, όταν ήμουν πρώτη κυρία, έδωσα  μια συνέντευξη σ’ έναν νεαρό δημοσιογράφο από την εφημερίδα Chicago Tribune (Tο βήμα του Σικάγου). Η ιδέα ότι «..ένα μικρο   κορίτσι από τη μικρή μας πόλη  τα κατάφερε στη ζωή της..» ήταν μια καλή ιστορία  για δημοσίευση. 
Η πρώτη ερώτηση που μου έκανε ήταν η εξής «..σαν μικρό κορίτσι, που έτρεχε στιςπεδιάδες του Ιλλινόϊς, φανταζ
όσασταν  ποτέ ότι θα γινόσασταν σύζυγος πρωθυπουργού στην Ελλάδα ;..»   Σ’ αυτή την ηλικία δεν γνώριζα καν την ύπαρξη της Ελλάδας και δεν ονειρευόμουν   να παντρευτώ κανέναν.  Έτσι, απάντησα αστειευόμενη, με σοβαροφανές όμως ύφος  «No…ονειρευόμουν να γίνω ΕΓΩ πρωθυπουργός της Ελλάδας…».
Οι ελληνικές εφημερίδες  επέλεξαν να   δημοσιεύσουν ακριβώς αυτή την «αποκάλυψη» και  γρήγορα κατηγορήθηκα για ακόρεστες φιλοδοξίες και για το ότι  παρότρυνα τις ελληνίδες  να απαρνηθούν  την πολιτιστική τους κληρονομιά και ταυτότητα ( το τελευταίο είχε να κάνει με την ίδρυση μιας φεμινιστικής οργάνωσης βάσης). Και ζητούσαν από τον πρωθυπουργό  να μου βάλει    « σφιχτό χαλινάρι». Ήταν ένα καλό μάθημα για τη καλή ή τη κακή χρήση του χιούμορ στη δημόσια ζωή. Ή τουλάχιστον του δικού μου  χιούμορ.
Λίγο μετά το τηλεφώνημα από την φίλη μου, είχα στα χέρια μου τον κυριακάτικο τύπο. Νάτο το άρθρο μαζί με μια ωραία φωτογραφία μου, «..η μητέρα του Γιώργου Παπανδρέου είναι στη λίστα Λαγκάρντ..» .  Ο δεύτερος τίτλος δίπλα στη φωτογραφία μου, με παρουσίαζε  ως              «.. δικαιούχο 550 εκατ. δολαρίων..». Εδώ και κάποιο καιρό, μέλη της οικογένειας Παπανδρέου είχαν γίνει στόχος  και κατηγορούνταν ότι εκμεταλλεύονταν προς όφελός τους την  οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Κύριος στόχος, ο γιός μου Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος ως αρχηγός της κυβέρνησης πήρε δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.  Μια κρίσιμη κίνηση που απέτρεψε την άτακτη χρεοκοπία της Χώρας. Είχε επίσης ξεκινήσει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονταν για να βγούμε από την κρίση. Μία από αυτές ήταν και το άνοιγμα λογαριασμών στο εξωτερικό. Πάνω από 54,000  βρέθηκαν με περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσαν να δικαιολογήσουν. Και αντί να χειροκροτηθεί , κατακρίθηκε.
Καθώς η ζωή χειροτερεύει, οι δουλειές χάνονται, οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται, έπρεπε να βρεθεί ένας μπαμπούλας, ένας αποδιοπομπαίος τράγος ή στην συγκεκριμένη περίπτωση μια ολόκληρη οικογένεια.
Λογικό ; Όχι. Αλλά ένας πληγωμένος  λαός, άστεγος και πεινασμένος, δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει τη λογική για να εξηγήσει τη κατάσταση. Και οι εφημερίδες αρέσκονται στο να εντείνουν μια τέτοια ατμόσφαιρα.
Μέχρι σήμερα το όνομα μου δεν είχε δεχθεί επίθεση.  Τώρα όμως, όπως φαίνεται, ήρθε η σειρά μου.
Προσπάθησα να  σκεφτώ τι να κάνω. Ποια θα έπρεπε  να είναι η αντίδρασή μου σε μια τέτοια αναληθή κατηγορία. Μετά άρχισα να σκέπτομαι,  ίσως να ονειρεύομαι, τι θα έκανα για την Ελλάδα αν είχα όλα αυτά τα χρήματα;  Πριν εξετάσω τις επιλογές μου , επίθεση ή εκδίκηση, άφησα τη σκέψη μου να περιπλανηθεί σε άλλες, διάφορες επιλογές.
Είμαι οικονομολόγος  «εξ αγχιστείας».  Ο σύζυγός μου, ο Ανδρέας, ήταν Πρύτανης του Τμήματος Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου του Μπέρκλεϋ στη Καλιφόρνια. Επί πλέον συνέβαλε στο να αναπτυχθεί σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστημιακά τμήματα οικονομικών επιστημών, εφάμιλλο με αυτό του Χάρβαρντ. Ο ίδιος  συγκαταλεγόταν στην ομάδα των κορυφαίων   αμερικανών οικονομολόγων μαζί με τους Γκαλμπρέϊθ, Σάμουελσον, Κέϋσεν, Τόμπιν και άλλους.
Kάτι   λοιπόν  έχει μεταδοθεί και σε μένα.  Ωστόσο παραμένω ένας ερασιτέχνης που δυσκολεύεται να συνδέσει όλα τα κομμάτια και να κατανοήσει λέξεις  όπως … οικονομικά τοξικά παράγωγα, δημοσιονομικός γκρεμός, ρόμπο - υπογραφή, επεκτεινόμενη   δημοσιονομική διεύρυνση, λιτότητα..A! την τελευταία τη ξέρω, τη βιώνουμε όλοι σήμερα.  Παλιά, η λέξη αυτή μου άρεσε. Τότε που πίστευα ότι σήμαινε αυτοσυγκράτηση, απλότητα, αυτοπειθαρχία. Σαν παιδί που ήμουν, ταίριαζε με την φιλοσοφία που αναπτυσσόταν  μέσα μου.  Προέρχεται από τη λέξη «λιτός» και τα συνώνυμά της  περιγράφουν την κατάσταση που βιώνουν οι πολίτες σήμερα : σκληρότητα, αδιαλλαξία, κατήφεια, αυστηρή τιμωρία.. Ακριβώς, αυτό το τελευταίο είναι. Μας τιμωρούν.  Όχι για κάτι που κάναμε – παρόλο που είμαστε κι’ εμείς μέρος του προβλήματος – αλλά για ένα σύστημα, το καπιταλιστικό σύστημα που έχει ξεφύγει. Η μήπως με τον τρόπο αυτό εξυπηρετείται ο  στόχος του, που είναι η εκμετάλλευση των πολλών προς όφελος των λίγων πλουσίων, που βρίσκονται στην κορυφή; Η Ελλάδα εξαναγκάστηκε ν’ ακολουθήσει αυτό το δρόμο     
από την ΕΕ, η οποία υποτίθεται ότι προστατεύει τα μέλη της.
 Δεν πρόκειται να αναλύσω όλους αυτούς τους όρους. Κάτι τέτοιο το αφήνω στους ειδικούς.  Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι ο δρόμος της λιτότητας δεν οδηγεί πουθενά. Κι’ αυτό που έχει κυρίαρχη σημασία για μένα, είναι ότι δεν μπορείς να ζητάς από μια Χώρα να ξεπληρώσει το χρέος της περνώντας της το σχοινί στο λαιμό. Ας πούμε, για παράδειγμα, ότι ένας διαζευγμένος πατέρας δεν πληρώνει τη διατροφή του παιδιού του. Τον βάζεις στη φυλακή και δεν το αφήνεις ελεύθερο μέχρι να πληρώσει. Έτσι όμως,  τον αποκόπτεις από τη δουλειά του και από την πηγή του  εισοδήματός  του. Έχει κανένα νόημα αυτό ;  Σε συνθήκες λιτότητας, κάθε μαγαζί που αναγκάζεται να κλείσει προσθέτει τους υπαλλήλους του στις ουρές των συσσιτίων. Κάθε καινούργιος φόρος παίρνει το φαγητό από το στόμα του μωρού. Και τα περισσότερα χρήματα απ’  αυτούς τους φόρους προέρχονται από την κατώτερη  και τη μεσαία τάξη.
Τώρα είμαι η Μαργαρίτα Τσάντ, η δεκαπεντάχρονη μαθήτρια που δούλευε σερβιτόρα μετά το σχολείο, το κορίτσι στη καφετέρια της Ένωσης Φοιτητών του Πανεπιστημίου της Μινεσότα , η εργάτρια στο εργοστάσιο αεροσκαφών Ντάγκλας στη διάρκεια του πολέμου.  Και φωνάζω μαζί με τους συμπολίτες μου : ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ;
Κάθε νέος φόρος, παίρνει το φαγητό από το στόμα  του μωρού.  Και το μεγαλύτερο ποσοστό  φόρων προέρχεται από την κατώτερη και τη μεσαία τάξη.
Και για να ξαναγυρίσω πίσω στις φαντασιώσεις μου,   τα λεφτά που υποτίθεται ότι είναι στο όνομά μου θα τα επένδυα  στην ανάπτυξη, στο μέλλον της Χώρας.  Θα πρότεινα ένα εθνικό αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα βασιζόταν στους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους της Χώρας μας. Θα είχε όραμα. Όπως για παράδειγμα να γίνει η Χώρα μας ένα παγκόσμιο κέντρο υγείας.
Αντί να παίρνουμε ξένο χρήμα για να ξεπληρώσουμε το χρέος μας, να το ξεπληρώσουμε όταν δραστηριοποιηθεί και πάλι η οικονομία μας. Και θα ήμουν αυστηρή σε θέματα μεταρρυθμίσεων και  αναγκαίων αλλαγών στους θεσμούς μας.  Θα απαιτούσα έναν εθνικό λογιστικό έλεγχο για να μάθω ποιοι και που πραγματικά έχουν οι άνθρωποι τα πολλά λεφτά.
Σε ό,τι με αφορά σχετικά  με τις κατηγορίες εναντίον μου, έχω δύο επιλογές.  Θα μπορούσα να διατρέξω τα βουνά, τις πεδιάδες και τις θάλασσες αυτής της όμορφης χώρας, με τους ζεστούς, καλόκαρδους κατοίκους της, τραγουδώντας ένα παλιό τραγούδι της δεκαετίας του 1950, από τη χώρα καταγωγής μου, που λέει «Κάνε τον κόσμο να μ’ αφήσει ήσυχη» (ξεφορτωθείτε με).  Αλλά τα 89 μου χρόνια κι’ ένα σοβαρό πέσιμο πριν από μερικά χρόνια μου έχουν στερήσει τη δυνατότητα του τρεξίματος. Ή  να εγείρω αγωγή για συκοφαντική δυσφήμηση εναντίον αυτών που κατασκεύασαν αυτή την τερατώδη ιστορία.
 Επιλέγω το δεύτερο.

Η Μαργαρίτα Παπανδρέου διετέλεσε πρώτη κυρία της Ελλάδας, έχει γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «Εφιάλτης στην Αθήνα» σχετικά με την Δικτατορία στην Ελλάδα (1967 – 1974).  Τώρα γράφει τα απομνημονεύματα της.  Με αυτό το άρθρο της  στο EnetEnglish , έδωσε την προσωπική της διάσταση  σε ο,τι την αφορά.

Μανωλάδα :Μια άλλη ιστορία της απόλυτης κοινωνικής σιωπής

Περί τις 18:00, το απόγευμα της Τετάρτης 17/4, εργάτες σε κτήματα στη Μανωλάδα Ηλείας μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι σε νοσοκομεία της περιοχής, μετά από εν ψυχρώ πυροβολισμούς που δέχθηκαν μετά από διαξιφισμό με τρείς επιστάτες-μπράβους των εργοδοτών τους, όταν ζήτησαν να πληρωθούν δεδουλευμένα πολλών μηνών!!!
Διακόσιοι περίπου, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, Μπαγκλαντεζανοί και άλλοι εργάτες στα χωράφια, με αφορμή την καθυστέρηση της καταβολής των δεδουλευμένων τους, απαντήθηκαν με πυροβολισμούς από τη μεριά δύο εκ των τριών επιστατών των εργοδοτών τους.
Ακολούθησε πανικός καθώς από τους εκατοντάδες πυροβολισμούς των δύο επιστατών της εργοδοσίας 33 εργάτες έπεσαν αιμόφυρτοι κάτω ενώ οι υπόλοιποι άρχισαν να τρέχουν προς τα χωράφια για να σωθούν από την δολοφονική απόπειρα. Οι σφαίρες , σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες,τούς βρήκαν στο κεφάλι, στα μάτια, στο λαιμό, στο στήθος, σε πολλά ζωτικά όργανα.
Μάλιστα, ένας εκ των δραστών, σύμφωνα με πληροφορίες από κατοίκους της περιοχής, που επικαλείται το portal 902.gr, είναι ο ίδιος που το καλοκαίρι του 2009 είχε δέσει δύο μετανάστες εργάτες  πίσω από ένα μηχανάκι και τους έσερνε στους δρόμους της Μανωλάδας με την υποψία και μόνο ότι είχαν κλέψει λίγα πρόβατα.
Στη συνέχεια, 10 ασθενοφόρα έφτασαν στο σημείο που κείτονταν τραυματισμένοι οι εργάτες και άρχισε η άμεση διακομιδή στο τοπικό Κέντρο Υγείας και τα νοσοκομεία. Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο υποδιευθυντής του Κέντρου Υγείας Βάρδας, Νίκος Χούντρας, στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ, το σοκαριστικό σκηνικό με τους δεκάδες αιμόφυρτους τραυματίες τού έδωσε την εντύπωση πως πρόκειται για περιστατικό από πολεμικό μέτωπο.
Σύμφωνα με τις ως τώρα πληροφορίες, οι 33 τραυματίες – έξι από αυτούς σοβαρά, μεταφέρθηκαν στο ΓΝ Πύργου και στο ΓΠΝ Πατρών στο Ρίο.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, μάλιστα, ο ένας από τους δράστες συνελήφθη, ενω άλλοι δύο αναζητούνται.

Για τα δεδουλευμένα έξι μηνών! ΑΝ ΗΤΑΝ ΈΛΛΗΝΕΣ, ΑΝ ΗΤΑΝ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ, ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΣΑΣ, Η ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΞΕΝΙΤΙΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΤΕ ΜΙΛΗΣΕΙ???? ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ!!!!! ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ , ΚΤΛΠ «ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ», ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!!!! ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ (ΕΠΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ) ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ!!! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΚΟΙΤΑΧΤΕΙΤΕ ΣΤΟ ΚΑΘΡΕΠΤΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΑΣ!!! ΣΠΑΣΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ !!! ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!! ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΔΩ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ…

Υ.Γ. ΝΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ...

«Συλλαμβάνουν τα θύματα για να μην υπάρχουν μάρτυρες για τους μαφιόζους της Μανωλάδας»

«Αυτή την ώρα, αφού έχουν συλλάβει τους Μπαγκλαντεσιανούς εργάτες από το νοσοκομείο του Ρίου που ορισμένοι από αυτούς βρίσκονται νοσηλευόμενοι μετά το μαφιόζικο μακελειό της Μανωλάδας καθώς και άλλους ομοεθνείς τους, τους προωθούν προς απέλαση λόγω έλλειψης νομιμοποιητικών της παραμονής τους στην Ελλάδα εγγράφων»…

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Προς την

Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή "προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, κατά του πρώην Υπουργού, κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, σχετικά με την υπόθεση του ψηφιακού δίσκου ηλεκτρονικών αρχείων της Τράπεζας HSBC":

Σας υποβάλλω το παρόν υπόμνημα  σύμφωνα με την πρακτική που έχει ακολουθηθεί στο παρελθόν - με σκοπό να συμβάλω στο έργο της Επιτροπής σας.
Πάγια εντολή μου προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών και τους αρμόδιους φορείς ήταν να εξαντληθεί κάθε δυνατότητα για την πάταξη της φοροδιαφυγής, με σκοπό την εμπέδωση της ευνομίας και της αξιοπιστίας του κράτους, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης, καθώς και για λόγους δημοσιονομικούς και ιδεολογικούς.
Πίστευα και πιστεύω πως, καθώς στη σημερινή εποχή υπάρχουν τα μέσα και οι τρόποι να περιοριστεί το φαινόμενο δραστικά, έπρεπε και στη χώρα μας, αφενός μεν να αξιοποιηθούν όλα τα θεσμικά μέσα που διέθετε η πολιτεία, αφετέρου δε να υιοθετηθούν νέα εργαλείο.
Στα μέσα περίπου του 2010, ενημερώθηκα από τον τότε Υπουργό Οικονομικών, για τη δυνατότητα απόκτησης στοιχείων που αφορούσαν καταθέσεις Ελλήνων στο εξωτερικό. Έδωσα εντολή να γίνουν όλες οι αναγκαίες ενέργειες για την απόκτηση τους.
Μετά την παραλαβή του σχετικού υλικού ενημερώθηκα και πάλι από τον Υπουργό Οικονομικών, οπότε και επανέλαβα την πάγια εντολή μου, να γίνουν οι δέουσες ενέργειες για την αξιοποίηση των στοιχείων από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Επισημαίνω ότι αυτό που με ενδιέφερε στην υπόθεση της λεγόμενης - όπως επικράτησε αργότερα να αποκαλείται - "λίστας Lagarde", ήταν να έρθουν τα στοιχεία στην Ελλάδα και να επιληφθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες προκειμένου να διαπιστώσουν περιπτώσεις τυχόν φοροδιαφυγής. Τίποτε άλλο. Μοναδική μου έγνοια και πάγια εντολή μου, τόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση όσο και σε κάθε περίπτωση πιθανής φοροδιαφυγής, ήταν να εξαντληθεί κόθε δυνατότητα απόκτησης στοιχείων, για να μπορέσουν στη συνέχεια οι αρμόδιες υπηρεσίες να τα χειριστούν με ταχύτητα, νομική πληρότητα και αποτελεσματικότητα.
Δεν ενημερώθηκα ποτέ ούτε ζήτησα να ενημερωθώ για το περιεχόμενο ή για οποιοδήποτε άλλο ζήτημα αναφορικά με τη λίστα, πέραν όσων σας ανέφερα ήδη Πίστευα ότι, με δεδομένη την πολιτική βούληση της κυβέρνησης, οι υπηρεσίες θα εξαντλούσαν κάθε δυνατότητα αξιοποίησης των στοιχείων. Δεν είχα άλλωστε καμία ένδειξη ή πληροφορία ότι κάποιος επιθυμούσε ή θα επιχειρούσε να συγκαλύψει οτιδήποτε.

Υπενθυμίζω ότι υπήρξα πρόσφατα και ο Ιδιος προσωπικά "θύμα" της φημολογίας που αναπτύχθηκε δημόσια, όπως και της άκρατης σεναριολογίας και συνωμοσιολογίας που επικράτησε σχετικά με τη λεγόμενη "λίστα Lagarde", όταν με έκπληξη και οργή αντιμετώπισα π| συνειδητή, κατά την άποψη μου, προσπάθεια ορισμένων να εμπλέξουν στην υπόθεση τη μητέρα μου Μαργαρίτα Παπανδρέου για προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες. Η Δικαιοσύνη θα έχει σύντομα το λόγο σε αυτή την υπόθεση.
Η λεγόμενη "λίστα Lagarde' δεν αποτέλεσε αντικείμενο σύσκεψης στην οποία ήμουν παρών, επειδή σε τέτοιες συσκέψεις ενδιέφερε κατά κανόνα η "μεγάλη εικόνα", οι κεντρικές εντολές, κατευθύνσεις, αποφάσεις και νομοθετήματα, για την πολιτική της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής με την απαραίτητη θωράκιση της πολιτείας και όχι ζητήματα για τα οποία είχαν ήδη επιληφθεί και διαχειρίζονταν οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Είναι επίσης προφανές ότι το υλικό αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να αποτελέσει αντικείμενο επαφών μου με οποιονδήποτε παράγοντα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος στο Forum του Νταβός το 2011 ή αλλού, όπως έχει αβάσιμα υποστηριχθεί.
Σημειώνω δε, επειδή έχει γίνει σχετικά λόγος, ότι ούτε με τον τότε Διοικητή της Ε.Υ.Π. είχα συζήτηση επί του περιεχομένου ή του τρόπου διαχείρισης της λίστας. Είναι αυτονόητο ότι αντικείμενο των συζητήσεων μας ήταν η πληθώρα ζητημάτων εθνικής ασφάλειας και αρμοδιότητας του Διοικητή της Ε.Υ.Π. καθώς και ότι, αν ποτέ έγινε παρεμπιπτόντως αναφορά στη "λίστα Lagarde", αυτή Θα αφορούσε την κοινή μας έγνοια για αξιοποίηση της, δεδομένου όπ και ο ίδιος ο τότε Διοικητής είχε συμβάλει στο να αποκτηθούν τα στοιχεία αυτά από το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών.
Προσθέτω επίσης όπ η πληροφορία για π|ν ύπαρξη τέτοιων στοιχείων δεν σχετίζεται με τις συζητήσεις που αρχίσαμε ως χώρα με την Ελβετία, κατόπιν συνάντησης και συνεννόησης μου με την τότε Ελβετίδα ομόλογο μου, Micheline Anne-Marie Calmy-Rey, στην Ελβετία, στις 28 Ιανουαρίου 2011, σχετικά με την ολοκληρωμένη και θεσμική αντιμετώπιση των καταθέσεων Ελλήνων στο εξωτερικό. Έχει ειπωθεί ότι ακόμη και η δημοσιοποίηση της απόκτησης της λεγόμενης "λίστας Lagarde" μπορεί να δημιουργούσε πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις μας με την Ελβετία. Σε κάθε περίπτωση όμως, υπερίσχυε η πολιτική βούληση μας να προβούμε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, προς όλες τις δυνατές κατευθύνσεις, ώστε να εντοπίσουμε πιθανές περιπτώσεις φοροδιαφυγής και στοιχεία για αυτούς που τη διαπράττουν. Η δεδομένη και δημοσιοποιημένη απόφαση μας να αρχίσουν (όπως πράγματι έγινε) οι διαπραγματεύσεις με την Ελβετία για να καταλήξουμε σε συμφωνία που θα αντιμετώπιζε με αποτελεσμαπκό τρόπο πιθανή φοροδιαφυγή Ελλήνων μέσω του Ελβετικού τραπεζικού συστήματος, ήταν πάντως ανεξάρτητη από την υπόθεση της "λίστας Lagarde".
Θα ήθελα εξάλλου να υπογραμμίσω το εξής: Η φύση και η ένταση της κρίσης που αντιμετωπίσαμε, αμέσως μετά τις εκλογές του 2009, μας επέβαλε να αντιμετωπίσουμε άμεσα, ως κυβέρνηση, πληθώρα ζητημάτων, που λίμναζαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στη χώρα μας, και να κινηθούμε σε πολλά μέτωπα ταυτοχρόνως, εντός και εκτός των συνόρων της χώρας, καθώς μία ήταν η προτεραιότητα: η πάση θυσία αποφυγή μιας μοιραίας και καταστροφικής, για τους πολίτες και το κράτος, χρεοκοπίας και η παράλληλη, άμεση δρομολόγηση μεταρρυθμίσεων για την οριστική υπέρβαση της κρίσης που αντιμετώπιζε η χώρα μος.

Το γενικότερο ζήτημα της πάταξης της φοροδιαφυγής, η θεσμική, νομοθετική και λειτουργική θωράκιση της Πολιτείας για να αντιμετωπίζει τέτοια φαινόμενο, ήταν πάντα ψηλά στην πολιτική ατζέντα της κυβέρνησης μας και προς τούτο κάναμε πολλά βήματα. Είναι προφανές πως το ζήτημα της φοροδιαφυγής γενικά - όττως και άλλα παρόμοια φαινόμενα, π.χ. λαθρεμπόριο - απασχόλησε πολλές φορές την κυβέρνηση της οποίας ηγήθηκα, τόσο σε επίπεδο νομοθετημάτων, όσο και συζητήσεων και συναντήσεων αρμοδίων, καθώς και του ίδιου του Υπουργικού Συμβουλίου.
Είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί, ότι για την επιτυχή έκβαση της κρίσιμης αυτής μάχης δεν αρκεί η σαφής πολιτική βούληση μιας κυβέρνησης. Χρειάζονται εργαλεία: Λειτουργικοί θεσμοί, λειτουργική νομοθεσία. Στην αρχή της κυβερνητικής μας θητείας, αυτά δεν υπήρχαν. Προσπαθήσαμε να τα δημιουργήσουμε, καθώς η αναποτελεσματικότητα των φοροεισπρσκτικών μηχανισμών ήταν πανθομολογούμενη και όλα έπρεπε να γίνουν από την αρχή, ιδιαιτέρως σε αυτό τον τομέα.
Στο πλαίσιο αυτό θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να λάβετε υπόψη σας ότι, μετά από τις πρωτοβουλίες που αναλάβαμε κατά τη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με νομοθετικές παρεμβάσεις αλλά και υπουργικές αποφάσεις, οι αρμόδιες αρχές, φορολογικές και άλλες, διαθέτουν σήμερα τα αναγκαία εργαλεία και τις προϋποθέσεις, προκειμένου να διεξάγουν κάθε φορολογικό έλεγχο.
Η πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την απόκτηση της λεγόμενης "λίστας Lagarde" αποτελεί μόνο μικρό δείγμα της συνολικής προσπάθειας που έγινε. Η εν λόγω λίστα ήταν ένα και μόνο από την πληθώρα των θεμάτων που είχε "ανοίξει" η κυβέρνηση μου για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.
Μπορεί κανείς σήμερα να είναι ικανοποιημένος από την εξέλιξη της υπόθεσης της "λίστας Lagarde"; Προφανώς όχι. Ούτε εγώ, ούτε κανείς άλλος, μπορεί να είναι ευχαριστημένος με την πορεία της συγκεκριμένης υπόθεσης, παρά την εκτεταμένη συζήτηση που έχει γίνει γΓ αυτή.
Λύσαμε το πρόβλημα της φοροδιαφυγής; Όχι, βεβαίως. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έγινε μια αρχή, ένα μεγάλο βήμα σε όλα τα μέτωπα που συνδέονται με το ζήτημα της φοροδιαφυγής. Το σύνθετο πρόβλημα της φοροδιαφυγής, που αφορά όχι μόνο τους εθνικούς αλλά και τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς, απαιτεί συνεχή, αδιάκοπη προσπάθεια και χρόνο για να αντιμετωπιστεί. Σημειώνω ότι. από ιην αρχή της θητείας μου έθεσα -και έκτοτε έθετα συνεχώς- στα Συμβούλια Κορυφής της EE, όπως και στις άλλες διεθνείς συναντήσεις που είχα. το ζήτημα της ευθύνης και της ανάγκης ανάληψης σχετικών πρωτοβουλιών από την EE αλλά και το G20 για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, την ρύθμιση και τον έλεγχο των φορολογικών παραδείσων και των offshore εταιρειών. Μάλιστα, οι προτροπές μου αποτυπώθηκαν σε Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Με τις αλλαγές που πραγματοποίησε η κυβέρνηση μου:
• Εκατοντάδες άτομα, για πρώπΐ φορά. έχουν σήμερα οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη, για φορολογικό αδικήματα, για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.
• Για πρώτη φορά, ελέγχονται εμβάσματα Ελλήνων στο εξωτερικό (S4.000 ονόματα), προκειμένου να εντοπιστούν περιπτώσεις πιθανής φοροδιαφυγής.
• Για πρώτη φορά, τα ποινικά αδικήματα της φοροδιαφυγής, όπως είναι η απόκρυψη εισοδήματος, συμπεριλήφθηκαν ρητά στα αδικήματα που

διερευνώνται από την Αρχή για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και τιμωρούνται μέχρι και με δήμευση περιουσιών.
• Δημιουργήθηκε η υπηρεσία της Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και ο Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος.
• Νομοθετήθηκαν πολύ αυστηρότερες ποινές για τα αδικήματα της φοροδιαφυγής, μπορεί να ακολουθηθεί η αυτόφωρη διαδικασία και είναι δυνατή, για τα σοβαρότερα από αυτό, η προσωρινή κράτηση.
• Διευκολύνθηκαν οι δυνατότητες αναγκαστικής είσπραξης, με ειδικές νομοθετικές προβλέψεις.
• Για πρώτη φορά αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο τα ονόματα μεγάλων οφειλετών του Δημοσίου (φυσικά και νομικά πρόσωπα) και άρχισε να εφαρμόζεται η αυτόφωρη διαδικασία.
■ Μεταφέρθηκε το βάρος της απόδειξης στον φορολογούμενο, ο οποίος οφείλει πλέον να αποδείξει ότι όταν προκύπτει προσαύξηση περιουσίας από άνοιγμα λογαριασμών, αυτή έχει ήδη φορολογηθεί, αλλιώς επιβάλλεται φόρος.
• Για πρώτη φορά, επιβλήθηκε φόρος 15% στα ακίνητα των offshore εταιριών, κάτι που «αποκάλυψε» πολλά στοιχεία που διέφευγαν - μέχρι τότε - της προσοχής των φορολογικών αρχών.
• Συστήθηκε Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων στο Υπουργείο Οικονομικών, με σκοπό την αποκάλυψη παραβατών υπαλλήλων.
• Ξεκίνησαν για πρώτη φορώ οι διαπραγματεύσεις με την Ελβετία για διακρατική σύμβαση για τη φορολόγηση των Ελληνικών καταθέσεων σε Ελβετικές τράπεζες.
Θα ήθελα να ολοκληρώσω λέγοντας ότι η εμπέδωση αισθήματος φορολογικής δικαιοσύνης, απαιτεί τη βούληση και την αποφασιστικότητα του συνόλου του πολιτικού συστήματος, μακράν κάθε μικροπολιτικής σκοπιμότητας. Η κυβέρνηση μου ανέλαβε -προς τούτο- την ευθύνη που της αναλογούσε, παρά την έξαρση που παρουσίασαν φαινόμενα τα οποία λειτούργησαν αποτρεπτικά στην υιοθέτηση αλλαγών υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, ως αποτέλεσμα ενός «λόγου ευκολίας», έναντι της ανάληψης ευθύνης που απαιτούσαν οι δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις για την αντιμετώπιση της πρωτόγνωρης κρίσης.

9 Απριλίου 2013
Γιώργος Α. Παπανδρέου

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Υπόμνημα του Γεωργίου Α. Παπανδρέου


Ο κ. Γεώργιος Α. Παπανδρέου επισημαίνει :
"Είναι σημαντικό να υπογραμμισθεί ότι για την επιτυχή έκβαση αυτής της χρήσιμης αυτής μάχης δεν αρκεί η σαφής βούληση μιας κυβέρνησης. Χρειάζονται εργαλεία : λειτουργικοί θεσμοί, λειτουργική νομοθεσία. Στην αρχή της κυβερνητικής μας θητείας, αυτά δεν υπήρχαν. Προσπαθήσαμε να τα δημιουργήσουμε, καθώς η αποτελεσματικότητα των φοροεισπρακτικών μηχανισμών ήταν πανθομολογούμενη και όλα έπρεπε να γίνουν από την αρχή, ιδιαίτερος σε αυτό το τομέα.  
Στο πλαίσιο αυτό θεωρώ ιδιαιτέρα σημαντικό να λάβετε υπόψη σας ότι, μετά από τις πρωτοβουλίες που αναλάβαμε κατά την διάρκεια της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με νομοθετικές παρεμβάσεις αλλά και υπουργικές αποφάσεις, οι αρμόδιες αρχές, φορολογικές και άλλες, διαθέτουν σήμερα τα αναγκαία εργαλεία  και τις προϋποθέσεις προκειμένου να διεξάγουν κάθε φορολογικό έλεγχο.
Η πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την απόκτηση της “λίστας Lagarde” αποτελεί μόνο μικρό δείγμα της συνολικής προσπάθειας που έγινε. Η εν λόγου λίστα ήταν ένα και μόνο από την πληθώρα των θεμάτων που είχε “ανοίξει” η κυβέρνηση μου για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.
Τα τελευταία χρόνια έγινε μια αρχή, ένα μεγάλο βήμα σε όλα τα μέτωπα που συνδέονται με το ζήτημα της φοροδιαφυγής. Το σύνθετο θέμα της φοροδιαφυγής που αφορά όχι μόνο τους εθνικούς αλλά και τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς, απαιτεί συνεχή, αδιάκοπη προσπάθεια και χρόνο για να αντιμετωπιστεί. Σημειώνω ότι, από την αρχή της θητείας μου έθεσα –και έκτοτε έθετα συνεχώς- στα Συμβούλια Κορυφής της ΕΕ, όπως και στις άλλες διεθνείς συναντήσεις που είχα, το ζήτημα της ευθύνης και της ανάγκης ανάληψης σχετικών πρωτοβουλιών από την ΕΕ αλλά και το G20, για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, την ρύθμιση και των έλεγχο των φορολογικών παραδείσων και των offshore εταιριών. Μάλιστα, οι προτροπές μου αποτυπώθηκαν σε Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Με τις αλλαγές που πραγματοποίησε η κυβέρνηση μου:
-         Εκατοντάδες άτομα, για πρώτη φορά, έχουν οδηγηθεί σήμερα στην δικαιοσύνη, για φορολογικά αδικήματα, για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.
-         Για πρώτη φορά, ελέγχονται εμβάσματα Ελλήνων στο εξωτερικό (54.000 ονόματα), προκειμένου να εντοπιστούν περιπτώσεις πιθανής φοροδιαφυγής.
-         Για πρώτη φορά, τα ποινικά αδικήματα της φοροδιαφυγής, όπως είναι η απόκρυψη εισοδήματος, συμπεριλήφθηκαν ρητά στα αδικήματα που διερευνώνται από την Αρχή για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και τιμωρούνται μέχρι και με δήμευση των περιουσιών
-         Δημιουργήθηκε η Υπηρεσία της Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και ο Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος
-         Νομοθετήθηκαν πολύ αυστηρότερες ποινές για τα αδικήματα της φοροδιαφυγής, μπορεί να ακολουθηθεί η αυτόφωρη διαδικασία και είναι δυνατή, για τα σοβαρότερα από αυτά, η προσωρινή κράτηση
-         Διευκολύνθηκαν οι δυνατότητες αναγκαστικής είσπραξης, με ειδικές νομοθετικές προβλέψεις
-         Για πρώτη φορά αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο τα ονόματα μεγάλων οφειλετών του Δημοσίου (φυσικά και νομικά πρόσωπα) και άρχισε να εφαρμόζεται η αυτόφωρη διαδικασία
-         Μεταφέρθηκε το βάρος της απόδειξης στον φορολογούμενο, ο οποίος οφείλει πλέον να αποδείξει ότι όταν προκύπτει προσαύξηση περιουσίας από άνοιγμα λογαριασμών, αυτή έχει ήδη φορολογηθεί, αλλιώς επιβάλλεται φόρος
-         Για πρώτη φορά επιβλήθηκε φόρος 15% στα ακίνητα των offshore εταιριών, κάτι που «αποκάλυψε» πολλά στοιχεία που διέφευγαν- μέχρι τότε- της προσοχής των φορολογικών αρχών
-         Συστήθηκε Υπηρεσία των Φορολογικών Υποθέσεων στο Υπουργείο Οικονομικών, με σκοπό την αποκάλυψη των παραβατών υπαλλήλων
-         Ξεκίνησαν για πρώτη φορά τις διαπραγματεύσεις με την Ελβετία για την διακρατική σύμβαση για την φορολόγηση των ελληνικών καταθέσεων σε Ελβετικές Τράπεζες"
σχετικό άρθρο εδώ
Ολόκληρο το υπόμνημα του κ. Γεωργίου Α. Παπανδρέου :









Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Αντιστροφή μέτρηση για το καλοκαίρι


come on and let it show

Kαλό μήνα!


Καλή εβδομάδα και καλό μήνα! Ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε την άνοιξη στην καρδιά μας! Τι όμορφος θα ήταν ολόκληρος ο κόσμος…